Samadhirajasutra 4.2

4.2

དག་བཀྲེས་པ་མེད་པར་གྱུར། །རྒྱལ་བས་སྒོ་ཡི་ཐེམ་སྟེང་ཞབས་བཞག་ཚེ། །བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པ་དག་དང་བྲལ་བར་གྱུར། །རྒྱལ་བས་སྒོ་ཡི་ཐེམ་སྟེང་ཞབས་བཞག་ཚེ། །དམུས་ལོང་གྱུར་པའི་མི་གང་ཅི་ཡོད་དང་། །རྣ་བས་མི་ཐོས་མགོན་མེད་བསོད་ནམས་ཆུང་། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་མིག་དང་རྣ་བ་ཐོབ། །རྒྱལ་བས་སྒོ་ཡི་ཐེམ་སྟེང་ཞབས་བཞག་ཚེ། །གཤིན་རྗེའི་ཡུལ་གྱི་ཡི་དགས་གང་ཡོད་པ། །ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ངར་སྣབས་མཆིལ་མ་ཟ། །ཐམས་ཅད་འོད་ཀྱིས་རེག་པས་བདེ་བར་གྱུར། །རྒྱལ་བས་སྒོ་ཡི་ཐེམ་སྟེང་ཞབས་བཞག་ཚེ། །བྲག་གི་རྩེ་དང་རི་ཡི་རྩེ་མོ་དང་། །ཤིང་མཆོག་སཱ་ལ་དང་ནི་དོང་ཀ་རྣམས། །ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འདུད། །རྒྱལ་བས་སྒོ་ཡི་ཐེམ་སྟེང་ཞབས་བཞག་ཚེ། །རྒྱ་མཚོ་མཐར་ཐུག་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས། །ས་ཀུན་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་རབ་ཏུ་གཡོས། །འདིར་ནི་གང་ལའང་གནོད་པར་གྱུར་པ་མེད། །ལྷ་དང་མི་དང་གྲུལ་བུམ་སྲིན་པོ་དང་། །སྐྱེས་བུ་གནས་པ་དགའ་མགུ་སེམས་རངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་དམ་པ་མཆོག་ལ་དད་བསྐྱེད་ནས། །འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་འདྲེན་པའི་གདུགས་ཀྱང་འཛིན། །རྒྱལ་བས་སྒོ་ཡི་ཐེམ་སྟེང་ཞབས་བཞག་ཚེ། །སིལ་སྙན་སྟོང་དག་མ་བརྡུངས་སྒྲ་འབྱིན་ཏེ། །ཤིན་ཏུ་ཡིད་འོང་རོལ་མོའི་དབྱངས་ཐོས་པས། །དེ་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་དགའ། །སྡོང་པོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་དག་འདུད་པར་གྱུར། །དེ་ཚེ་མེ་ཏོག་ཀུན་ཀྱང་རབ་ཏུ་རྒྱས། །བར་སྣང་ལས་ནི་ལྷ་རྣམས་བརྒྱ་སྟོང་དག །རྒྱལ་བ་ལ་ཡང་མི་མིན་མཆོད་པ་བྱེད། །རྒྱལ་བས་སྒོ་ཡི་ཐེམ་སྟེང་ཞབས་བཞག་ཚེ། །གླང་པོ་བརྒྱ་དག་སེམས་དགའ་སྒྲ་འབྱིན་ཏེ། །རྟ་དང་བ་ལང་རྒྱལ་པོ་ལུས་ཀྱང་སྟོད། །རི་དགས་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་སྒྲ་འབྱིན་བྱེད། །ས་དབང་རྒྱལ་པོ་གང་སུ་ཇི་སྙེད་ཅིག །ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་དག་ནས་ལྷགས་པ་རྣམས། །རྒྱལ་བའི་དཔལ་གཟི་དེ་འདྲ་མཐོང་ནས་ནི། །རབ་ཏུ་སེམས་དགའ་ས་ལ་འདུག་ཅིང་འདུད། །ཁ་ཅིག་འཇིག་རྟེན་མགོན་ལ་མངོན་པར་སྟོད། །ཁ་ཅིག་རྒྱལ་ལ་མེ་ཏོག་ཆར་འབེབས་ཤིང་། །ཁ་ཅིག་སོར་བཅུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་སུ། །ཨེ་མ་རྒྱལ་བ་ཐུགས་རྗེ་ཅན་ཞེས་སྨྲ། །ཁ་ཅིག་མུ་ཏིག་དོ་ཤལ་བཟང་པོ་དང་། །

At that time became free of the need to eat or drink.
They became free of hunger and thirst. {2}

When the Jina placed his foot on the gateway’s threshold
All those people who were blind,
Deaf, and had no protector and little merit
Were all able to see and hear. {3}

When the Jina placed his foot on the gateway’s threshold
All the pretas in the realm of Yama,
Suffering greatly and eating snot and spit,
Were touched by light and became happy. {4}

When the Jina placed his foot on the gateway’s threshold
The supreme trees—the sal and the karnikara—
At the summit of crags and on mountaintops,
They all bowed toward the Buddha. {5}

When the Jina placed his foot on the gateway’s threshold
The entire ground shook in six ways
Throughout the villages and towns as far as the ocean,
Without causing harm to anyone. {6}

Devas, humans, kumbhāṇḍas, and rākṣasas—
Wherever beings lived, there was happiness and joy.
They developed faith in supreme, sublime enlightenment
And held a parasol for the guide of the world. {7}

When the Jina placed his foot on the gateway’s threshold,
Thousands of musical instruments sounded without being played;
Hearing the beautiful sound of music,
All beings were filled with joy. {8}

Hundreds of thousands of trees bowed down,
And all flowers blossomed at that time.
Hundreds of thousands of devas in the sky
Made nonhuman offerings to the Jina. {9}

When the Jina placed his foot on the gateway’s threshold,
Hundreds⁴⁵² of bulls⁴⁵³ lowed with joy.
The kings of horses and elephants⁴⁵⁴ raised their bodies;
The lions, the kings of animals, roared. {10}

The kings, the rulers, however many there were,
Came from the cardinal and intermediate directions.
When they saw the glorious majesty of the Jina,
With minds filled with joy they bowed to him. {11}

Some praised the Lord of the World;
Some scattered a rain of flowers on the Jina;
Some placed their ten fingers together in homage,
And they cried, “Oh, the Jina, compassionate one!” {12}

Some scattered excellent strings of pearls