Samadhirajasutra 4.5

4.5

བཞིན། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ཟླ་བ་ཉ་བ་ལྟར། །རྒྱལ་པོའི་ལམ་ན་སངས་རྒྱས་ལམ་མེ་བཞུགས། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་རྣམ་དག་བཟང་པོ་ནི། །ཉེས་པའི་སྐྱོན་བྲལ་རབ་ཏུ་སྣང་བར་བྱེད། །ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་ཡང་འོད་གཙང་བྱུང་། །དེ་བཞིན་རྒྱལ་བ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་སྣང་མཛད། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་དག་གིས་རྒྱལ་བ་བསྐོར། །མི་ཡི་གཙོ་བོ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གཤེགས། །ཞབས་མཐིལ་ས་ལ་རི་མོ་འབྱིན་བཞིན་དུ། །ཟླ་འོད་གཞོན་ནུའི་ཁྱིམ་དུ་སངས་རྒྱས་གཤེགས། །གྲོང་ཁྱེར་མཆོག་ནི་ཀུན་ཏུ་ལེགས་བརྒྱན་ཏེ། །རྒྱལ་མཚན་བྱེ་བ་ཕྲག་སྟོང་རབ་ཏུ་སྒྲེང་། །དེ་ཡི་ས་ཀུན་སྤོས་བཟང་རྣམ་པར་བྱུགས། །ཡིད་འོང་དེ་བཞིན་དབྱར་གྱི་མེ་ཏོག་གཏོར། །གང་ཚེ་བདེ་གཤེགས་གཏམ་རྣམས་སྟོན་པ་ན། །མགོན་པོ་སྲང་བཞུད་མི་ལ་ཐུགས་བརྩེའི་ཕྱིར། །རྒྱལ་བས་དེར་ནི་འཕྲུལ་པ་རྣམ་སྤྲུལ་ཏེ། །དེ་དག་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཆོས་བཟང་སྟོན། །སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་དག་གིས་དེ་ཐོས་ནས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས། །ནམ་བདག་འདི་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་སྙམ་སྟེ། །བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་རྒྱལ་བ་ལུང་ཡང་སྟོན། །གང་གིས་རྒྱལ་བ་མི་དབང་སྤྱན་དྲངས་པ། །སྦྱིན་པ་དེ་ནི་མུ་མཐའ་མེད་གྱུར་པ། །རྙེད་མཆོག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དེས་རྙེད་ཅེས། །ལ་ལ་དག་ནི་དེ་ལ་མོས་པ་སྐྱེད། །འཁོར་བ་དག་ན་ཤིན་ཏུ་མཐོང་དཀའ་བ། །སྐྱེ་དགུ་དག་ལ་ཕན་མཛད་ཐུགས་ཀྱང་བརྩེ། །ཐུགས་རྗེ་ཅན་དེ་བདག་གིས་སང་ལ་ཡང་། །སྤྱན་དྲང་སྙམ་དུ་ལ་ལ་སེམས་ཀྱང་སྐྱེད། །ལ་ལ་བ་གམ་ཅོག་གི་སྟེང་འདུག་ཅིང་། །ལུས་ནི་ཤིན་ཏུ་སྡུག་ཅིང་མཛེས་པར་བརྒྱན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་དམ་པ་བསྐྱེད་ནས་ནི། །སྟོབས་བཅུ་ལྡན་ལ་ལྷ་ཡི་མེ་ཏོག་འཐོར། །ལ་ལས་བླ་མེད་སེམས་མཆོག་རབ་བསྐྱེད་ནས། །མེ་ཏོག་ཙམ་པ་མཛེས་པའི་ཕྲེང་བ་དང་། །ཨ་ཏི་མུག་ཏ་དེ་བཞིན་དབྱར་གྱི་སྤོས། །དར་གྱི་ལྡ་ལྡི་དག་ཀྱང་ལ་ལ་འཐོར། །ཁ་ཅིག་གོས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ལུས་བརྒྱན་ཏེ། །མེ་ཏོག་བཟང་པོ་དག་ཀྱང་ཐོགས་ཤིང་འགྲེང་། །མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་དར་གྱི་ལྡ་ལྡི་ཐོགས། །རྒྱལ་བ་ཐུབ་ཆེན་དེ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་འཐོར། །ལ་ལ་པད་མ་དང་ནི་ཀུ་མུ་ད། །ཨུད་པལ་གསེར་གྱི་མེ་ཏོག་བཟང་

The Buddha shone upon the king’s road⁴⁶⁶
Like the full moon in the sky. {35}

Just as an excellent, pure, precious jewel
That is free of all impurities shines
So that a pure light goes in all directions,⁴⁶⁷
In that way the Jina illuminated the entire world. {36}

Devas and asuras encircled the Jina.
The supreme human who entered Rājagṛha
With the soles of his feet leaving patterns on the ground,
The Buddha, came to the home of the youth Candraprabha. {37}

The supreme city was perfectly adorned,
Millions of banners had been erected,
The entire ground was anointed with the best perfumes,
And beautiful summer flowers were scattered. {38}

When the Sugata spoke to teach
With compassion for the people in the streets,
The Jina manifested emanations
That taught to them the excellent Dharma of the Buddha. {39}

[The Jina manifested emanations;
Bodies that were like gold were manifested.
The Buddha, the Jina, through his emanations,
Remained in emptiness, peace, the enlightenment of buddhahood.]⁴⁶⁸ {40}

When the hundreds of thousands of beings heard that,
They prayed for the supreme wisdom of the Buddha,
Wondering, “When will I attain this kind of wisdom?”
Knowing their thoughts, the Jina prophesied to them. ⁴⁶⁹{41}

There were those who aspired to attain
That inconceivable supreme attainment.
They had invited the Jina, the Lord of men,
And there was no limit to the offerings they made. ⁴⁷⁰ {42}

There were those who developed an excellent aspiration,
Thinking, “I will tomorrow invite the compassionate one,
He who wishes to benefit beings,
Whom it is difficult to see in saṃsāra.”⁴⁷¹ {43}

Some who were upon the roofs
Developed the sublime, supreme aspiration to enlightenment
And they scattered divine flowers on the handsome,
Beautifully adorned body of the one with the ten strengths. {44}

Some developed the supreme, highest aspiration
And scattered garlands of magnolias,
Kachnar flowers, the scents of summer,
And wreaths of silken ribbons. {45}

Some stood, holding excellent flowers,
Their bodies perfectly beautified by their raiment.
They held various flowers and wreaths of silk
That they cast in the direction of the Jina with great power.⁴⁷² {46}

Some scattered red lotuses, night lotuses,
Blue lotuses, and excellent golden flowers.