Samadhirajasutra 4.8

4.8

འོངས་འདྲེན་པ་ལ་ཡང་མངོན་པར་འཐོར། །དེ་བཞིན་ཀླུ་ཡི་རྒྱལ་པོ་དུས་ཅན་ཡང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་ཉེར་འོངས་ཏེ། །དགའ་ཞིང་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་མཛེས་མཆོག་ཐོགས། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་ཡང་མཆོད་རབ་བྱས། །དེ་ཡང་བདེ་གཤེགས་ཡོན་ཏན་རྗེས་དྲན་ཞིང་། །གུས་པ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་བསྐྱེད་ནས་ནི། །གཉེན་འདབ་ཀླུ་མང་དག་གིས་དེ་བསྐོར་ཅིང་། །འདྲེན་པའི་བསྔགས་པ་རྣམ་པ་མང་པོ་བརྗོད། །དེ་བཞིན་ཀླུ་དབང་དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་དང་། །དེ་བཞིན་འཇོག་པོ་གཽ་ཏམ་ནག་པོ་ཡང་། །རྒྱལ་བ་བལྟ་ཞིང་དེར་ནི་ཉེ་བར་འོངས། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཞབས་ལ་འདུད་པ་བྱེད། །ཀླུ་ཡི་རྒྱལ་པོ་ཨེ་ལའི་འདབ་མ་ཡང་། །ཐུབ་མཆོག་རྒྱལ་བ་འོད་སྲུང་དྲན་པ་དང་། །བདག་ཉིད་མི་ཁོམ་སྐྱེས་པ་མཐོང་ནས་ནི། །ཀླུ་བརྒྱས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཏེ་ངུ་ཞིང་འོངས། །ཀྱེ་མ་བདག་སྔོན་ཐེ་ཚོམ་བྱུང་གྱུར་ཏེ། །བདག་གིས་ཨེ་ལའི་འདབ་སྡོང་སྔོན་བཅད་པས། །དེས་ནི་མི་ཁོམ་པར་ཡང་བདག་སྐྱེས་ཏེ། །རྒྱལ་བའི་ཆོས་ནི་རིག་པར་སླ་བ་མིན། །ཤིན་ཏུ་སྨད་པའི་སྐྱེ་བོའི་ལུས་འདི་དང་། །ཀླུ་ཡི་སྐྱེ་གནས་བདག་གིས་རབ་སྤངས་ལ། །ཆོས་གང་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་སྐྱེས་མཆོག་གིས། །རྟོགས་པ་བསིལ་བ་བདག་གིས་རྟོགས་པར་བྱ། །ཀླུ་ཡི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར། །བྱེ་བ་གསུམ་སྙེད་ཀླུ་ཡི་འཁོར་གྱིས་བསྐོར། །ཆུ་ལྷ་གཟི་ཅན་རིན་ཆེན་དོ་ཤལ་ཐོགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་ཕྱིར་ཉེ་བར་འོངས། །རྒྱལ་བ་ལ་ནི་རྡོ་འཕངས་དེས་བཟུང་སྟེ། །དེ་ཚེ་ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་འདུག་གྱུར་པ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གནོད་སྦྱིན་ཅི་ཞིག་འཛིན། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྤྱན་སྔར་གུས་པར་འདུག །ལྕང་ལོ་ཅན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་གནས་ཀུན་ཀྱང་། །སྟོང་པར་གྱུར་ཅིང་གནོད་སྦྱིན་གང་ཡང་མེད། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་དམ་བཅས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་བལྟ་བར་ཐམས་ཅད་ལྷགས། །དེ་བཞིན་བོང་རྣ་དང་ནི་ཁབ་སྤུ་དང་། །གནོད་སྦྱིན་འབྲོག་གནས་འཇིགས་བྱེད་དེ་བཞིན་ཏེ། །གངས་གནས་རིར་འདུ་གནོད་སྦྱིན་བོང་བུ་དག །རྒྱལ་བ་རང་བྱུང་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་ལྷགས། །དབང་པོའི་ཏོག་དང་གཟུགས་བཟང་རད་རོད་ཅན། །བཀྐུ་ལ་དང་དུས་འཕེལ་ལྔ་པོ་དང་། །གནོད་སྦྱིན་དབང་པོ་གཞན་ཡང་སྟོང་

Came and scattered them for the Guide. {65}

Similarly, the nāga king Kālika
Came before the Tathāgata.
Joyful and holding perfect, beautiful strings of jewels,
He made offerings to the supreme individual.⁴⁸⁶ {66}

He⁴⁸⁷ felt great veneration as he thought
Of the qualities of the Tathāgata.
Encircled by his many nāga kindred,
He recited many praises of the Guide. {67}

Similarly, the nāga kings Nanda and Upananda—
Similarly, also, Takṣaka and Kṛṣṇagautama—
Came there gazing upon the Jina
And bowed down to the Sugata’s feet. {68}

The nāga king Elapatra
Came weeping, encircled by a hundred nāgas.
He remembered the supreme sage Jina Kāśyapa
And saw what an unfavorable rebirth he himself had obtained. {69}

“Alas! I had doubts in the past.
In the past I cut down an elapatra ⁴⁸⁸ bush,⁴⁸⁹
And therefore I obtained this unfavorable rebirth.
It is not easy to know the Dharma of the Jina. {70}

“I forsake this rebirth into a nāgī’s womb,
And this birth in an extremely detestable body.
I will realize the Dharma, the state of peace,
That the best of men realized in the Bodhimaṇḍa.” {71}

Sāgara, the nāga cakravartin king,
Accompanied by an entourage of thirty million nāgas,
And the majestic Varuṇa, holding necklaces of jewels,
Came in order to make offerings to the Bhagavān.⁴⁹⁰ {72}

The yakṣa of Rājagṛha who caught
While he was in the sky
The rock thrown at the Buddha
Was respectfully present before the Sugata. {73}

The entire domain of the king of Alakavatī⁴⁹¹
Became empty, with no yakṣa remaining there.
They had all promised each other
To come and see the Lord of the World. {74}

In the same way, Kharakarṇa and Sūciromā,
The terrifying yakṣas of the forests,
And the yakṣa Gardabhaka, who lives in the snow mountains,
Had come into the presence of the self-arisen Jina.⁴⁹² {75}

Indraketu, Vikaṭa, and Surūpa,
Bakula, Pañcika, and Śākyavardhana,⁴⁹³
And a thousand other yakṣa lords