The Sūtra of Golden Light 5.26

5.26

སུ་འཁྱིལ་ཞིང་ཁོང་ཆུད་འདྲ་བ་ལགས། །བཻ་ཌཱུརྱ་འདྲའི་སྤུ་འོད་དཀར་རྣམས་ཀྱིས། །ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ན་ཉི་མ་ལྟ་བུར་མཛེས། །གསེར་འོད་དམ་པ་མདོ་སྡེའི་དབང་པོའི་རྒྱལ་པོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བསྟོད་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པའོ།། །།དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པས། དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ལ་སྤོབས་པའི་བློ་མངའ་བ། །ལས་ངན་ལམ་དང་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་བློ་མངའ་ཞིང་། །སྲིད་དང་སྲིད་མིན་མཁྱེན་པ་རྣམ་དག་བློ་མངའ་བ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་དག་བློ་མངའ་བ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཀྱེ་མའོ་ཀྱེ་མའོ་སངས་རྒྱས་གཟི་བརྗིད་མཐའ་ཡས་ཏེ། །ཀྱེ་མའོ་ཀྱེ་མའོ་རྒྱ་མཚོ་དང་ནི་རི་རབ་འདྲ། །ཀྱེ་མའོ་ཀྱེ་མའོ་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་མཐའ་ཡས་ཏེ། །ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་དཀོན། །སེམས་ཅན་དག་ནི་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་གཟུང་སླད་དུ། །གང་གིས་མདོ་སྡེ་དམ་པ་འདི་འདྲ་རབ་གསུངས་པ། །མི་དབང་ཉི་མ་ཤཱཀྱའི་དབང་པོའི་རིགས་ཀྱི་ཏོག །ཀྱེ་མའོ་ཀྱེ་མའོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐུགས་རྗེ་ལྡན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱའི་ཐུབ་པ་དབང་པོ་ཞི། །ཞི་བའི་དམ་པ་ཞི་བའི་གྲོང་ཁྱེར་རབ་ཏུ་ཞུགས། །ཏིང་འཛིན་ཟབ་ཅིང་ཞི་ལ་རྡུལ་དང་བྲལ་བ་ནི། །རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་དེར་ཡང་རབ་ཏུ་ཞུགས། །དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ནི་སྟོང་པ་སྟེ། །རྐང་གཉིས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་པའང་སྟོང་པ་ལགས། །ཆོས་རྣམས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་སྟོང་ལགས་ན། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་མ་འཚལ་ཏོ། །རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་ནི་རྒྱལ་བ་དྲན་པར་བགྱིད། །རྒྱལ་བ་མཐོང་བར་ཡང་ནི་རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་བགྱིད། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉི་མ་མཐོང་བར་བགྱིད་སླད་དུ། །རྟག་པར་ཡང་ནི་སྨོན་ལམ་རབ་ཏུ་འདེབས་པར་བགྱིད། །བདག་ནི་རྟག་ཏུ་དོག་སར་པུས་མོ་བཙུགས་ནས་སུ། །རྒྱལ་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་སྐོམ་པའི་མྱ་ངན་རབ་ཏུ་སེམས། །འདྲེན་པའི་སླད་དུ་སྙིང་རྗེའི་སྐད་ཀྱིས་ངུ་བར་བགྱིད། །བདག་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་མཐོང་

Its white light is as beautiful
As the sun in the middle of the sky.”

Chapter 21: The Conclusion

Then the noble goddess Bodhisattvasamuccayā praised the Bhagavat with these verses:

“I pay homage to the Buddha who has pure knowledge,
Who has the knowledge with eloquence in the pure Dharma,
Who has the knowledge that is free from the path of bad actions,
And has the pure knowledge of existence and nonexistence.

“Oh! Oh! The Buddha’s magnificence is infinite!
Oh! Oh! He is like the ocean and Mount Sumeru!
Oh! Oh! The Buddha’s activity is infinite!
He is extremely rare like a fig tree flower!

“In order that he may care for all beings,
He has taught such a sublime sūtra as this.
Oh! Oh! The Tathāgata who has compassion,
The lord of humans, the sun, the Śākya family’s crest—

“The Tathāgata Śākyamuni is the lord of peace;
He resides in sublime peace in the city of peace;
His profound samādhi is a peace free of stain.
He has entered the field of activity of the buddhas, the jinas.

“In that way, the bodies of the disciples are empty;
The locations of the supreme among humans are empty.
All of those phenomena are by nature empty,
But beings do not understand that empty nature.

“I always, constantly think of the Buddha;
I constantly grieve for the sight of the Jina.
I am constantly praying and supplicating
In order to see the sun that is the perfect Buddha.

“I constantly kneel in one narrow spot,
My mind pained by thirsting for the Jina’s form.
I weep and call out pitifully for the Guide,
In extreme thirst for the sight of the Tathāgata.