The Sūtra of Golden Light 5.27

5.27

བར་རབ་ཏུ་སྐོམ། །མྱ་ངན་མེ་ཡིས་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབར་བར་གྱུར། །མཐོང་བའི་ཆུ་བསིལ་བདག་ལ་རྟག་པར་སྩལ་དུ་གསོལ། །བདག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་བལྟ་བས་རབ་ཏུ་སྐོམ། །ཐུགས་རྗེའི་ཆར་གྱིས་བདག་ལ་རབ་ཏུ་སིམ་པར་མཛོད། །འདྲེན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་ཐུགས་རྗེ་མཛད་དུ་གསོལ། །ཞི་བའི་གཟུགས་མཐོང་བ་ནི་བདག་ལ་སྩལ་དུ་གསོལ། །ཁྱོད་ནི་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འགྲོ་བ་སྐྱོབ་པ་སྟེ། །འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ནི་སྟོང་པ་ལགས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དག་ནི་རྨི་ལམ་རང་བཞིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་འདྲ་ཞིང་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ལགས། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་དང་ནི་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་འདྲ། །འདྲེན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལགས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་ལས་བཞེངས་ཏེ་ཚངས་པའི་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་ཁྱོད་ལེགས་སོ་ཁྱོད་ཡང་ལེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། རིགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་དང་། ལྷ་མོ་ཆེན་མོ་དབྱངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལྷ་ཡི་བུ་མོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་། ལྷ་མོ་ཆེན་མོ་དཔལ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་མོའི་ཚོགས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་། ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་དེ་དག་དང་། ལྷ་དང་། མི་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། དྲི་ཟར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །གསེར་འོད་དམ་པ་མདོ་སྡེའི་དབང་པོའི་རྒྱལ་པོ་ལས། མཇུག་བསྡུས་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ།། །།འཕགས་པ་གསེར་འོད་དམ་པ་མདོ་སྡེའི་དབང་པོའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་རྫོགས་སོ།། །།ཡེ་དྷ་རྨཱ་ཧེ་ཏུ་པྲ་བྷ་ཝཱ་ཧེ་དུནྟེ་ཥཱནྟ་ཐཱ་ག་ཏོ་ཧྱ་བ་ད་ཏ་ཏེ་ཥཱཉྩ་ཡོ་ནི་རོ་དྷ་ཨེ་བཾ་བཱ་དཱི་མ་ཧཱ་ཤྲ་མ་ཎ།། །།

“I am completely burned by the fire of my grief.
I pray you always give me the cooling water of your sight.
I⁴¹² am in extreme thirst for the sight of your form.
Refresh⁴¹³ me with the rain of your compassion.

“I pray that you, the Guide, will be compassionate to me.
I pray that you bestow on me the sight of your peaceful form.
You are the savior of beings, including the devas,
And thus the bodies of your disciples are empty.

“All beings have the nature of a dream.
They are like space and have the nature of space.
They are like illusions, mirages, and the moon on water.
Guide, yours is an emptiness of greatness.”⁴¹⁴ ⁴¹⁵

The Bhagavat then rose from his seat and with the voice of Brahmā said, “Noble goddess, well done! Well done!”

When the Bhagavat had spoken, the noble goddess Bodhisattvasamuccayā, the noble goddess Sarasvatī, and all the other goddesses⁴¹⁶—the noble goddess Śrī and all the rest of the entire assembly of goddesses—and Vaiśravaṇa and all the other kings of devas, and the assembly that had all the different kinds of disciples, and the world with its devas, humans, asuras, and gandharvas rejoiced and praised the words of the Bhagavat.

ye dharmahetuprabhavā hetun teśān tathāgato hy avadat eśāñ ca yo nirodhā evaṃ vādī mahāśramanaḥ svāhā ⁴¹⁷