Shikshasamuccaya 174

174

དང་དོན་དུ་གཉེར་བ་གྲུབ་པ་དང་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་ན་མཐོང་བས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་དོ། །ཐོས་པ་དང་རེག་པས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་དོ། །ཞི་བའི་བློ་གྲོས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་རྩི་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་རྩི་ཤིང་མང་པོ་ལས་བུ་མོའི་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་ལེགས་པར་བྱས་ཏེ་ལེགས་པར་ཟིན་ཅིང་ལེགས་པར་བྱི་དོར་བྱས་པ་དེ་འོང་ངམ་འགྲོའམ་འགྲེང་ངམ་འདུག་གམ་ཉལ་ཡང་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ། །དེར་ནད་པ་གང་དག་བཙུན་པ་བཙུན་པ་རྒྱལ་པོའམ་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་ཆེན་པོའམ་རྒྱལ་པོའི་བུའམ་ཚོང་དཔོན་ནམ་ཁྱིམ་བདག་གམ་བློན་པོའམ་རྒྱལ་ཕྲན་གང་དག་འོང་བ་དེ་དག་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་སྨན་གྱི་བུ་མོ་དེ་དང་དེ་དག་ཕྲད་མ་ཐག་ཏུ་ནད་ཐམས་ཅད་བྱང་སྟེ་ནད་མེད་ཅིང་བདེ་བ་ལས་ཉམས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞི་བའི་བློ་གྲོས་སྨན་པ་གཞན་ལ་མེད་པ་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ནད་གསོ་བའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡང་སེམས་ཅན་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་དང་ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གིས་ཡོངས་སུ་གདུངས་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་གི་ལུས་ལ་རེག་ན། རེག་མ་ཐག་ཏུ་དེ་དག་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང་བྲལ་བར་ཡང་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་དུ་ལུས་སྦྱང་བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་། ཇི་ལྟར་ལོ་ཐོག་རྩྭས་ཁེབས་ན། །ནད་ཀྱིས་ཞུམ་ཞིང་རྒྱས་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་མྱུ་གུ་ཡང་། །ཉོན་མོངས་ཁེབས་ན་རྒྱས་མི་འགྱུར། །གཉེན་པོས་བསལ་ན་འཕེལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །ལུས་ཀྱི་དག་པ་གང་ཞེ་ན། སྡིག་དང་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྦྱང་ཡིན། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཚུལ་དུ། །འབད་པ་མེད་ན་ང་ན་སོང་འགྲོ། །དེ་ལ་སྡིག་པ་སྦྱང་བ་ནི་ཆོས་བཞི་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་བསྟན་ཏེ། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་

his endeavor accomplished, and his aspiration accomplished." Thus it is said. Furthermore, from that very text: "Since he is distinguished by the dharmakāya, he benefits sentient beings even through their seeing him. He benefits sentient beings even through their hearing and touching [him]. Śāntamati, it is like this: for example, the king of physicians Jīvaka gathered all elixirs, and out of many medicinal plants made the form of a maiden—splendid, beautiful, lovely to behold, well made, well finished, and well polished. Whether she came, went, stood, sat, or lay down, she was devoid of conceptuality and free of discursive thought. Then, whatever sick people came—venerable, venerable kings, great royal ministers, princes, merchant leaders, householders, ministers, or vassals—the king of physicians Jīvaka had them meet that medicinal maiden, and immediately upon contact, all their diseases were cleared away, and they became free of illness and without loss of well-being. Śāntamati, look at the knowledge of healing the diseases of the world belonging to the king of physicians Jīvaka, which no other physician has! Śāntamati, just so, when the bodhisattva distinguished by the dharmakāya also touches the bodies of however many sentient beings—women, men, boys, and girls—who are completely tormented by desire, anger, and delusion, immediately upon touching, all their afflictions will be dispelled. One should know that their bodies are also freed from complete torment. This is because the previous aspiration of that very bodhisattva was exceedingly pure." Thus it is said. For that purpose, the body should be purified. Furthermore: / Just as when crops are overgrown with weeds, / They are stunted by disease and do not flourish, / Just so, the shoot of a buddha, / If covered by afflictions, will not flourish; / If cleared away with the antidote, it will increase. / Such is the intended meaning. If one asks, "What is the purification of the body?": / It is the purification of sins and afflictions. / In the manner spoken by the perfect Buddha: / Without effort, one goes to the bad destinies. / In that regard, the purification of sins is taught in the Caturdharmakanirdeśasūtra: "Maitreya, if a bodhisattva mahāsattva possesses four things, he will overcome committed and accumulated sins. What are the four? They are: the practice of repudiation, the practice of the antidote, the power of turning away from faults, and the power of the support. In that regard, the practice of repudiation is having great regret for engaging in non-virtuous actions. In that regard, the practice of the antidote is being exceedingly diligent in virtuous actions even after having committed non-virtuous actions. In that regard, the power of turning away from faults is obtaining the restraint of not committing them by properly taking vows. In that regard, the power of the support is taking refuge in the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha, and not relinquishing bodhicitta; relying on that which possesses power, one cannot be overcome by sins. Maitreya, if a bodhisattva mahāsattva possesses those four things, he will overcome committed and accumulated sins." In that regard, if one asks how the practice of condemnation is to be cultivated, it is as taught in the Suvarṇaprabhāsasūtra: / The buddhas, supreme among bipeds, / Endowed with an affectionate and compassionate mind, / However many reside in the worlds of the ten directions, / Please turn your attention to me! / Whatever severely intolerable sinful deeds / I have committed previously, / Having approached before the Ten-Powered Ones, / I confess them all. / Not regarding [them] as father and mother, / Not regarding [them] as buddhas, / And not regarding [them] as virtues— / Whatever sins I have committed through these, / And arrogant with the intoxication of wealth, / Intoxicated with lineage and resources, / And puffed up with the intoxication of youth— / Whatever sins I have committed, / And not seeing the faults as objects of regard, / Actions committed as faults, / And wrongly accumulated and wrongly spoken— / Whatever sinful actions I have committed, / And proceeding with the intellect of a child, / With a mind darkened by ignorance, / Swayed by sinful companions, / And with a mind utterly agitated by afflictions,