The Awakening of Mahāvairocana 2.20

2.20

དེ་ལ་ཡང་ནི་མཆོད་པ་བྱ། །དེ་ནས་གསེར་གྱི་ཐུར་མ་ནི། །ཐོགས་ཏེ་མདུན་དུ་འདུག་ནས་སུ། སློབ་མའི་སྙིང་ལ་འབབ་པའི་ཚིག །འདི་སྐད་ཅེས་ནི་སྨྲ་བར་བྱ། །སྔོན་གྱི་མིག་མཁན་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །འཇིག་རྟེན་ལིང་ཏོག་བསལ་བ་བཞིན། །བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་མི་ཤེས་པའི། །ལིང་ཏོག་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསལ། །དེ་ནས་མེ་ལོང་བླངས་ནས་སུ། །ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ། །ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། །དང་ཞིང་དག་ལ་རྙོག་པ་མེད། །གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། །རྒྱུ་དང་ལས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་གནས་མེད་པ། །དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་ཆོས་འདི་ཤེས་ནས་སུ། །སེམས་ཅན་དོན་ནི་མཉམ་མེད་བྱོས། །འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སྲས་སུ་སྐྱེ། །དེ་ནས་རྐང་པའི་བར་འོག་ཏུ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཞག་པར་བྱ། །དེ་ནས་ལག་པ་གཡས་པར་ཡང་། །ཤིན་ཏུ་བཟང་པོའི་དུང་བྱིན་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་དུང་ནི་བླ་མེད་པ། །ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པར་བུས་ནས་སུ། །དེ་རིང་ཕན་ཅད་འཇིག་རྟེན་ལ། །སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར། །སོམ་ཉི་ཡིད་གཉིས་མི་བྱ་ཞིང་། །དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱོད། །གསང་སྔགས་སྤྱད་པའི་ཚུལ་གྱི་མཆོག །འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་རབ་ཏུ་ཤོད། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་ལ། །ཕན་འདོགས་བྱས་པ་གཟོ་ཞེས་བྱ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེ་ཀུན་ཡང་། །ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྲུང་། །དེ་ནས་སློབ་མ་དེ་བསླང་ལ། །སྔགས་པ་སྙིང་རྗེར་གྱུར་པ་ཡི། །ཡིད་ཀྱིས་ནང་དུ་བཅུག་ནས་ནི། །དེ་ལ་དམ་ཚིག་བསྟན་པར་བྱ། །དེ་རིང་ཕན་ཅད་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས། །དམ་པའི་ཆོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ད་ཕྱིན་ཆད། །ཡོངས་སུ་གཏང་བར་མི་བྱའོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་སེར་སྣ་དང་ནི་གང་། །སེམས་ཅན་གནོད་པ་མི་བྱའོ། །དམ་ཚིག་འདི་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོ་ཁྱོད་ལ་བཤད། །ཅི་ལྟར་རང་གི་སྲོག་བསྲུང་བ། །དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་དག་སྲུངས། །སློབ་མས་བླ་མའི་རྐང་པ་ལ། །དད་ཅིང་གུས་པས་ཕྱག་བྱས་ནས། །ཤིན་ཏུ་ངེས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ནི། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཁས་བླང་

"You, Mahāsattva, should listen single-mindedly and attentively; / I shall explain in full the abhiṣeka revealed by the ancient Buddhas. / The master makes a second altar facing the central maṇḍala, / drawn in the outer precinct at a distance of two cubits, / exactly square and equal on four sides, opening one gate facing inward. / Place four vajradharas outside its four corners: / namely, Abiding in Niṣprapañca and Gagana-amala, / Vimalalocana Vajradhara, clad in motley garments, and the rest. / Inside the heart is a great lotus flower with eight petals and stamens; / on the petals in the four cardinal directions are four companion bodhisattvas, / through the power of those great beings' past vows. / What are their names? Dhāraṇīśvara, / Smṛti-dhāraṇa-hitāśaya, the compassionate bodhisattva, and so forth. / On the remaining four petals, make the four command-attendants: / Citravastra, Manoratha, Apratihata, and Vimukti. / In the center, depict the dharmadhātu of inconceivable color, / and vases made of the four jewels, filled with medicinal herbs and treasures. / The venerable Samantabhadra, Maitreya, and Sarvanīvaraṇaviṣkambhin, / and Sarvadurgatipariśodhana empower them. / At the time of abhiṣeka, place them on exquisite lotuses, / offer unguents, flowers, lamps, and arghya water, / shaded above with pennants, banners, and canopies, presenting captivating music, / auspicious gāthās, and manifold beautiful words. / Having thus made offerings and caused [the deities] to rejoice, / directly facing all the Tathāgatas, he confers abhiṣeka upon his head. / Again, he should offer him exquisite and fine incense and flowers; / next, he should hold a golden probe, stand before him, / comfort him and make him rejoice, and recite such a gāthā: / 'Son of the Buddha, the Buddha removes the film of ignorance for you, / just as a worldly king of physicians skillfully uses a golden probe.' / The mantrin should further hold a clear mirror, / to reveal the unconditioned Dharma, and speak this exquisite gāthā: / 'All phenomena lack form; they are clear, free from impurity, / beyond grasping, and detached from speech, arising solely from causes and karma. / Knowing that these phenomena are thus intrinsically undefiled, / peerless in the world, you are born from the Buddha's heart.' / Next, he should bestow the Dharma-wheel, placing it between his two feet, / pass the Dharma-conch with his prajñā-hand, and again speak this verse: / 'From this day forward, you yourself turn the wheel that saves the world; / let its sound resonate everywhere, blowing the unsurpassed Dharma-conch. / Do not give rise to deviant views; abandon doubt and regret; / reveal to the world the mantrayāna of supreme practice. / Constantly make such a vow, proclaiming the Buddha's grace and virtues; / all vajradharas will protect and remember you.' / Next, giving rise to compassion toward the disciple, / the practitioner should enter within and instruct him with the samaya verse: / 'Son of the Buddha, from now on, not sparing even your life, / you should never abandon the Dharma, nor abandon the bodhicitta, / nor be stingy with any Dharma, nor engage in actions unbeneficial to beings. / This is the samaya taught by the Buddha; you who well abide in the precepts, / just as you protect your own life, so should you protect the precepts. / You should be sincere and reverent, bowing your head to the feet of the holy one; / perform whatever is instructed, and do not harbor doubts.'"

he should also make offerings to him. / Then, holding a golden spoon, / he should sit before him / and speak these words / pleasing to the śiṣya's heart: / "Just as the former king of oculists / removed cataracts in the world, / so have the Jinas removed / the cataracts of your ignorance, my child." / Then, holding up a mirror, / he should explain the lakṣaṇa of dharmas: / "Dharmas are like reflections, / clear, pure, and without turbidity, / ungraspable and ineffable, / arising from cause and karma, / without svabhāva and without an abode." / In such a way he should explain the lakṣaṇa. / "Having understood dharmas in this way, / accomplish peerless benefit for sentient beings; / then you will be born as a son of the Buddha." / Then beneath his feet, / he should place the wheel of the Dharma. / Then into his right hand / he should give a most excellent conch: / "Having sounded universally and extensively / the unexcelled conch of the Dharma, / from this day forth in the world / turn the wheel of the Protectors! / Without hesitation or doubt, / with a mind free of apprehension, / proclaim this supreme mode / of practicing secret mantra to the world! / If you do so, you will be known / as one who repays the kindness of the Buddhas. / All those Vajradharas / will protect you in every way." / Then, raising up that śiṣya, / the mantrin with a mind / transformed into compassion should lead him inside / and teach him the samayas: / "From this day forth, my child, / you must not abandon the sublime Dharma / or the mind of awakening hereafter, / even for the sake of your life. / You must not harbor miserliness / or harm any sentient beings. / These samayas were spoken to you / by the Buddhas, O one of noble conduct. / Just as you protect your own life, / so should you protect these." / Having bowed with faith and reverence / at the feet of the guru, / the śiṣya with an unwavering mind / should accept them all.