The Awakening of Mahāvairocana 2.21

2.21

ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་འབྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདིའི་དམ་ཚིག་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་བསོད་ནམས་ཅི་ཙམ་ཞིག་མངོན་པར་འདུས་བགྱིས་པར་རིག་པར་བགྱི། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ཅི་ཙམ་པ་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་དག་གི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ཡང་དེ་ཙམ་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བལྟ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞལ་དང་ཐུགས་ལས་སྐྱེས་པའི་སྲས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་དག་ཕྱོགས་གང་ན་གནས་པ་དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་ཆེན་པོ་དགོངས་མི་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པར་འདོད་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བལྟ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་དེ་དག་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་ཚིག་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེང་སླན་ཅད་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་རྣམས་ལ་རིམ་གྲོར་བགྱི་ཞིང་མཆོད་པར་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་དག་ཉིད་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་སུ་བལྟ་བར་བགྱི་བ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་དེ་དག་ལ་གཟིགས་ནས། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་དེ་རྣམས་དང་། ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་

The practitioner should take him inside [the maṇḍala] and reveal

the samaya verses:

“Son of the Buddha, henceforth, not begrudging of life or limb,

You should never abandon the Dharma, forsake the bodhi-mind,

Be miserly with any dharmas, or do anything that does not benefit

beings.

The Buddha has taught the samaya for you who abide well in the

precepts,

And just as you guard your life, so too should you guard the precepts.”

With utmost sincerity and reverence [the disciple] should bow down

at the feet of the honored [ācārya],

And acting in conformity with the teaching, he must not engender

any doubting thoughts.

Thereupon Vajrapāṇi said to the Buddha, “World-honored One, if any men of good [family] or women of good [family] enter the samaya of this great king of maṇḍalas ‘Born of the Matrix of Great Compassion,’ how great an accumulation of merit will they obtain?”

When Vajrapāṇi had finished speaking thus, the Buddha addressed him, saying, “Lord of Mysteries, the total accumulation of merit [obtained] from the initial generation of the [bodhi-]mind through to becoming a Tathāgata is exactly equivalent to the accumulation of merit by these men of good [family] or women of good [family]. Lord of Mysteries, by means of this gateway to the Dharma you should know thus: that these men of good [family] and women of good [family] are children of the Buddha’s mind, born of the Tathāgata’s mouth. Wherever these men of good [family] and women of good [family] may be, there is a buddha performing buddha deeds. Therefore, Lord of Mysteries, should one wish to worship the Buddha, then one should worship these men of good [family] and women of good [family], and should one wish to see the Buddha, then one should look at them.”

Then the vajradharas headed by Vajrapāṇi and so on and the bodhisattvas headed by Samantabhadra and so on spoke in unison, saying, “Worldhonored One, from now on we shall revere and worship these men of good [family] and women of good [family]. Why? Because, World-honored One, seeing these men of good [family] and women of good [family] is the same as seeing the World-honored Buddha.”

Thereupon the World-honored One Vairocana again gazed upon the

entire assembly and addressed the vajradhara Lord of Mysteries and the

other vajradharas, as well as the great multitude, saying, “Good sirs, there

are mantra phrases [born of] the mark of the Tathāgata’s supramundane and

immeasurably vast speech-circle (i.e., tongue), which are like a variegated

maṇi, fulfill all wishes, accumulate immeasurable merit, abide in unimpeded

conduct, and have a power incomparable through the three ages.”

When he had finished speaking thus, Vajrapāṇi, the Lord of Mysteries,

and the other vajradharas, as well as the great assembly, spoke in unison,

saying, “World-honored One, now is the time! Sugata, now is the time!”