The seventeen sections (vastu) on monastic procedure 17.221

17.221

བཏགས་པའི་རྗེས་སུ་ལྷུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་བདག་ཅེའམ་བདག་གི་མེད་ཀྱི། དགེ་སློང་དག་སྐྱེ་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་འདི་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འགག་གོ། །སྐྱེ་བ་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པ་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་འཇུག་གོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་འདོགས་པར་མཛད་དེ། དགེ་སློང་དག་ངས་ལྷའི་སྤྱན་རྣམ་པར་དག་པ་མིའི་ལས་འདས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་ཁ་དོག་བཟང་པོ་དང་། ཁ་དོག་ངན་པ་དང་། དམན་པ་དང་། གྱ་ནོམ་པ་དང་། བདེ་འགྲོ་དང་། ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཡང་གཟིགས་སོ། །ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ལོག་པར་ལྟ་བའི་ལས་དང་ཆོས་བླངས་པའི་རྒྱུས་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་ལུས་ཞིག་ནས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ལུས་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་སྐུར་བ་མི་འདེབས་པ་དང་། ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་ལྟ་བའི་ལས་དང་ཆོས་བླངས་པའི་རྒྱུས་རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེས་ལུས་ཞིག་ནས་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་མཁྱེན་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་ངས་དེ་ལྟར་མཁྱེན་ཅིང་དེ་ལྟར་གཟིགས་པས་ང་འདི་སྐད་ཅེས་བདག་གམ། སེམས་ཅན་ནམ། སྲོག་གམ། སྐྱེ་བ་པོའམ། གསོ་བ་པོའམ། གང་ཟག་གམ། ཤེད་ལས་སྐྱེས་སམ། ཤེད་བུ་འམ། བྱེད་པ་པོ་འམ། བྱེད་དུ་འཇུག་པ་པོའམ། ཤེས་པ་པོ་འམ། ཀུན་ནས་ཤེས་པ་པོའམ། སློང་བ་པོའམ། ཀུན་ནས་སློང་བ་པོའམ། སྨྲ་བ་པོའམ།

falls under designation; herein there is neither 'I' nor 'mine'. Monks, when it arises, only this suffering arises, and when it ceases, suffering ceases. When they arise, the formations arise, and when they cease, the formations cease. In dependence upon those causes and conditions, the continuum of formations of sentient beings proceeds. Monks, the Tathāgata, having fully understood the continuum of formations reconnecting [in rebirth], designates the passing away and rebirth of sentient beings. Monks, with the purified divine eye, surpassing that of humans, I also see the passing away and rebirth of sentient beings, their good complexion and poor complexion, base and sublime, and their passing on to fortunate and unfortunate destinies. I truly know sentient beings passing on in accordance with their karma: 'These sentient beings, possessing bodily misconduct, possessing verbal and mental misconduct, denigrating the noble ones, and holding wrong views—by reason of undertaking karma and qualities of wrong views, due to that cause and that condition, after the breakup of the body and after death, will be born into bad migrations, unfortunate destinies, ruins, the hells.' I know: 'These sentient beings, possessing good bodily conduct, possessing good verbal and mental conduct, not denigrating the noble ones, and holding right views—by reason of undertaking karma and qualities of right views, due to that cause and that condition, after the breakup of the body, will be born into fortunate destinies, the heavenly world of the gods.' Monks, knowing thus and seeing thus, I do not say: 'A self, a sentient being, a life-principle, an entity that is born, an entity that is nourished, a pudgala, a human being, a child of Manu, an agent, an instigator of action, a knower, a thorough knower, a prompter, a thorough prompter, a speaker,