The seventeen sections (vastu) on monastic procedure 5.12

5.12

འཇིག་རྟེན་ལྷགས། །གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་ཁྱོད་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་སོང་ཤིག །ཡི་དགས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཞུགས་པ་ལ་གསོན་པོར་འགྲོ་བ་འགའ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཡོད་དམ། དེ་སོང་བ་དང་ཅི་ཙམ་ན་སྐྱེས་བུ་དེ་མཐོང་ནས་དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཨེ་མའོ་བཞིན་བཟངས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ནི་ཡི་དགས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁོ་བོ་དེར་མི་འཇུག་པ་ཞིག །དེས་སྨྲས་པ། གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་ཁྱོད་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་སོང་ཤིག །ཡི་དགས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཞུགས་པ་ལ་གསོན་པོར་འགྲོ་བ་འགའ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཡོད་དམ། དེ་སོང་བ་དང་། ཅི་ཙམ་ན་ཉི་མ་ནུབ་ཀའི་དུས་སུ་གཞལ་མེད་ཁང་ཞིག་མཐོང་སྟེ། དེ་ན་ལྷ་མོ་གཟུགས་བཟང་བ་མཛེས་པ། བལྟ་ན་སྡུག་པ་བཞི་དང་། སྐྱེས་བུ་གཟུགས་བཟང་བ། མཛེས་པ། བལྟ་ན་སྡུག་པ་དཔུང་རྒྱན་དང་། རྣ་ཆ་གདུབ་ཀོར་དང་། བྱུག་པ་དང་། ཕྲེང་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་གཅིག་དང་དེ་དག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གིས་དེ་རྒྱང་རིང་པོ་ཁོ་ན་ནས་མཐོང་ནས། དེ་དག་གིས་སོ་སོ་ནས་སྨྲ་བར་བརྩམས་པ། གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་འོངས་པ་ལེགས་སོ། །མི་སྐོམ་མམ། མི་བཀྲེས་སམ། དེས་བསམས་པ། གདོན་མི་ཟ་བར་ལྷའམ། ཀླུའམ། གནོད་སྦྱིན་ཞིག་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་བདག་སྐོམ་མོ། །བདག་བཀྲེས་སོ། །དེ་དག་གིས་ཁྲུས་བྱས་ནས་ཟན་བྱིན་ཏེ་གཞལ་མེད་ཁང་དེ་ཉིད་དུ་ཇི་ཙམ་ཉི་མ་མ་ཤར་གྱི་བར་དུ་འདུག་པ་དང་། དེ་ལ་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་འདིར་ཉེས་དམིགས་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱིས་བྱུང་ཤིག །དེ་བྱུང་ནས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སོང་སྟེ་གནས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཉི་མ་ཤར་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་གཞལ་མེད་ཁང་དེ་ཡང་མི་སྣང་། ལྷའི་བུ་མོ་ཡང་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། ཁྱི་སྲེ་བོ་བཞི་ཞིག་བྱུང་ནས་དེ་དག་གིས་སྐྱེས་པ་དེ་ཁས་བུབ་ཏུ་བསྙལ་

arrived from the world. Śroṇa, since you possess great power of merit, depart! Have you seen anyone who, having entered the city of pretas, went away alive?' As he went, eventually seeing that person, he said to him, 'Ah, fair sir, since you told me, "This is the city of pretas," I did not enter there.' The person said, 'Śroṇa, since you possess great power of merit, depart! Have you seen anyone who, having entered the city of pretas, went away alive?' As he went, eventually, at the time of sunset, he saw a celestial palace. In it, there were four goddesses of good form, beautiful, and lovely to behold, and one man of good form, beautiful, lovely to behold, adorned with armlets, earrings, rings, unguents, and diverse garlands, sporting, rejoicing, and enjoying pleasure together with them. Seeing him from afar, they began to address him each in turn: 'Welcome, Śroṇa! Are you not thirsty? Are you not hungry?' He thought, 'Doubtless they are devas, nāgas, or yakṣas,' and said, 'I am thirsty. I am hungry.' They bathed him and gave him food, and he stayed in that very celestial palace until the sun had not yet risen. Then they said to him, 'Śroṇa, perils will occur here, so leave!' When he left, he went aside and remained there. Thereafter, later, at the time of sunrise, that celestial palace vanished, and the devakanyās vanished as well. Four tawny dogs appeared, threw the man on his face,