The seventeen sections (vastu) on monastic procedure 5.13

5.13

ཏེ་རྒྱབ་ཀྱི་ཤ་ལྤགས་ཁམ་ཚད་ཁམ་ཚད་དུ་བཅད་དེ། ཇི་ཙམ་ཉི་མ་ནུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཟོས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་གཞལ་མེད་ཁང་ཡང་སླར་བྱུང་། ལྷའི་བུ་མོ་ཡང་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། སྐྱེས་པ་གཟུགས་བཟང་བ། མཛེས་པ། བལྟ་ན་སྡུག་པ། དཔུང་རྒྱན་དང་། རྣ་ཆ་གདུབ་ཀོར་དང་། བྱུག་པ་དང་། ཕྲེང་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་ཤེས་ལྡན་དག་ཁྱེད་ཅག་སུ་ཞིག །ལས་གང་གིས་འདིར་སྐྱེས། གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་འཛམ་བུའི་གླིང་པའི་མི་རྣམས་ནི་ཡིད་ཆེས་པར་དཀའ་བས་ཡིད་མི་ཆེས་སོ། །ཤེས་ལྡན་དག་བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ན་ཇི་ལྟར་ཡིད་མི་ཆེས་པར་འགྱུར། གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་བདག་གནས་པའི་གྲོང་གི་ཤེན་པར་གྱུར་པ་ན་ལུག་བསད་དེ་བསད་པའི་ཤ་བཙོངས་པས་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ལས་འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཆེན་པོས་བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་བྱོན་ནས། བཞིན་བཟངས་ལས་འདིའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཡིན་གྱིས་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སྡིག་པ་སྤོང་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ན། དེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་མ་སྤངས་པ་དང་། དེས་བདག་ལ་སྤོང་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་ཡང་དང་ཡང་དུ་བཞིན་བཟངས་ལས་འདིའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཡིན་གྱིས་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སྡིག་པ་སྤོང་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ན། འོན་ཀྱང་བདག་གིས་མ་སྤངས་ནས་དེས་བདག་ལ་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་ཁྱོད་ཅི་ལུག་ཉིན་པར་རམ། ནུབ་མོ་གསོད། བདག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཉིན་པར་རོ། །དེས་ཅིའི་ཕྱིར་ནུབ་མོ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་མནོད་པ་མི་གཟུང་ཞེས་གསུངས་ནས། དེ་ལས་བདག་གིས་ནུབ་མོ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་མནོས་ཏེ་བཟུང་བ་དེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུས་ནུབ་མོ་འདི་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་། །གང་ཡང་ཉིན་

tore the flesh and skin off his back mouthful by mouthful, and ate it until the sun set. Thereafter, the celestial palace appeared again, and the devakanyās also appeared, and they sported, rejoiced, and enjoyed pleasure together with that man of good form, beautiful, lovely to behold, adorned with armlets, earrings, rings, unguents, and diverse garlands. Having approached them, he asked, 'Venerables, who are you? Through what karma were you born here?' 'Śroṇa, people of Jambudvīpa are difficult to convince; they will not believe it.' 'Venerables, since I have seen it directly, how could I not believe it?' 'Śroṇa, when I was a butcher in the town of Niṣṭhānaka, I lived by slaughtering sheep and selling the slaughtered meat. The noble Mahākātyāyana came to me out of compassion and said: "Fair sir, the fruitional ripening of this karma is disagreeable, so abandon this evil unrighteous practice." When he spoke thus, I did not abandon it. In order to make me abandon it, he repeatedly said, "Fair sir, the fruitional ripening of this karma is disagreeable, so abandon this evil unrighteous practice," but still I did not abandon it. Then he said to me, "Fair sir, do you slaughter sheep by day or by night?" I answered, "Noble one, by day." He said, "Why do you not correctly undertake and keep the precepts by night?" Then I correctly undertook and kept the precepts from him by night, and through the fruitional result of that karma, I experience such bliss by night. But since by day