The seventeen sections (vastu) on monastic procedure 5.7

5.7

བར་བྱ་སྟེ། དེད་དཔོན་བཅོམ་པས་ནི་ཚོང་པ་རྣམས་བཅོམ་ཞེས་བྱའོ། །བྲན་དང་། སྐྱོང་བ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཀྱང་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་རྣ་བ་བྱེ་བ་རི་གཏང་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་རྣ་བ་བྱེ་བ་རི་དགེ་མཚན་དང་། བཀྲ་ཤིས་དང་། བདེ་ལེགས་སུ་འགྱུར་བ་དག་བྱས་ནས་མའི་གན་དུ་སོང་སྟེ། ཡུམ་བདག་མཆི་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེས་ངུ་བར་བརྩམས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ཡུམ་ཅིའི་ཕྱིར་བཤུམས། བུ་ཁྱོད་གསོན་པོར་ཁོ་མོ་དང་ནམ་ཞིག་ཕྲད་སྙམ་མོད། དེས་བསམས་པ། བདག་བཀྲ་ཤིས་པར་བྱས་ཏེ། ཆས་པ་ལ་འདི་འདྲ་བའི་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་སྨྲའོ་སྙམ་ནས་དེ་མི་བཟོད་པ་སྐྱེས་ཏེ་སྨྲས་པ། ངན་སོང་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་གཟིགས། དེས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ངག་གི་ལས་རྩུབ་པོ་བྱུང་གིས་ཉེས་པ་ལ་ཉེས་པར་ཤོགས་ཤིག་དང་། དེས་ན་ལས་དེ་ཉིད་བསྲབས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་། གཏུགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་དེ་ལ་ཉེས་པ་ལ་ཉེས་པར་བཟོད་པར་གསོལ་ཏེ། དེ་ནས་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་རྣ་བ་བྱེ་བ་རི་དགེ་མཚན་དང་། བཀྲ་ཤིས་དང་། བདེ་ལེགས་སུ་འགྱུར་བ་བྱས་ནས་ཤིང་རྟ་དང་། ཁུར་དང་། པང་ཚད་དང་། གཟེབ་རྣམས་དང་། རྔ་མོ་རྣམས་དང་། བ་ལང་དང་། བོང་བུ་རྣམས་ལ་ཟོང་མང་པོ་བཀལ་ནས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཆས་ཏེ། དེ་དག་རིམ་གྱིས་གྲོང་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་འདབ་དང་། ཚོང་དུས་རྣམས་རྒྱུ་ཞིང་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་ནས། རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་བོ་ཆེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་བསྒྲུབས་ཏེ། ནོར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཞུགས་པ་དང་། དེ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རླུང་གིས་བདས་ཏེ་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེས་དེར་བརྟགས་བརྟགས་ནས་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ཀྱིས་གྲུ་བོ་ཆེ་དཔེར་ན་ཏིལ་ལམ། འབྲས་སམ། རྒྱ་ཤུག་གམ། མོན་སྲན་བཞིན་དུ་བཀང་ནས་དེ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རླུང་གིས་བདས་ཏེ་གྲུ་བོ་ཆེ་ཉེ་ཞོ་མེད་པར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས་ཚོང་པ་དེ་དག་རྒྱ་མཚོའི་

for if the caravan leader is destroyed, it is said that the merchants are destroyed.' He said to Dāsa and Pālaka: 'The two of you must not leave Śroṇa Koṭīkarṇa on any account!' Then at another time, Śroṇa Koṭīkarṇa, having performed auspicious rites, blessings, and ceremonies for good fortune, went before his mother and said, 'Mother, I am departing; I pay homage to you.' She began to weep, and he asked, 'Mother, why do you weep?' 'Son, I wonder when I shall see you alive again.' He thought, 'When I have made auspicious preparations and am setting out, she speaks such inauspicious words!' Becoming impatient, he said, 'Why do you not look at the lower realms?' She said, 'Son, harsh vocal karma has arisen from you; confess your fault as a fault, and thereby that karma will become attenuated, entirely consumed, and exhausted.' He asked for forgiveness for his fault as a fault. Then Śroṇa Koṭīkarṇa, having performed auspicious rites, blessings, and ceremonies for good fortune, loaded much merchandise onto wagons, packs, litters, baskets, camels, oxen, and donkeys, and departed for the great ocean. Passing gradually through villages, cities, suburbs, and market towns, they reached the shore of the great ocean. They procured an excellent ocean-going ship, and to acquire wealth, they entered the great ocean. Driven by favorable winds, they reached the jewel island. There he examined them thoroughly and filled the ship with jewels just like sesame, rice, jujube, or beans; driven by favorable winds, the ship safely reached Jambudvīpa, and those merchants at the ocean's