ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 2.24

2.24

ཁང་པ་ཡང་སྣང་བར་བྱས་ནས་མར་མེའི་འོད་དེས་ལྷའི་འོད་ཀུན་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གནམ་གྱི་ལྷ་རྣམས་མར་མེའི་འོད་དེས་ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་བྱས་པས་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་གྱུར་ཏོ། །ཅིའི་རྒྱུ་ཅིའི་རྐྱེན་གྱིས་འོད་ཟེར་འདི་ལྟ་བུ་སྣང་བར་གྱུར་སྙམ། ལྷའི་མིག་གིས་བལྟས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་སྙིང་རྗེའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ལུས་ལ་མར་མེ་སྟོང་བཙུགས་ནས་སྟོན་པ་ཆེན་པོ་བྲམ་ཟེ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པར་མཐོང་ངོ་། །ལྷ་དེ་དག་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་བབས་ནས་མི་ཐ་མལ་པའི་ལུས་སུ་སྤྲུལ་ནས་རྒྱལ་པོ་ག་ལ་བར་ལྷགས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལུས་ལ་མར་མེ་སྟོང་བཙུགས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཡང་སྤྱོད་དཀའ་བ་སྤྱད་ཅིང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་ཅིག་ཐོས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་བདག་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་སྤྲུལ་པའི་མི་དེ་ཕྱིར་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ལུས་སུ་བསྒྱུར་ནས་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟར་མཆོད་པ་བྱས་པ་འདིས་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་འདོད་དམ། བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འདོད་དམ། ཚངས་པའི་རྒྱལ་པོ་འདོད་དམ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སྨྲས་པ། ལྷའི་དབང་པོ་བདག་ནི་ལྷ་དང་མིའི་ལོངས་སྤྱོད་གང་ཡང་མི་འདོད་ཀྱི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་དེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་མི་བདེ་བ་རྣམས་བདེ་བའི་གནས་སུ་དགོད་པ་དང་། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱ་བ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་མ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཕྱིན་པར་བྱ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱ་བར་འདོད་དོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ནི་རབ་ཏུ་བླུན་པའོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཡུན་རིང་པོར་ཤིན་ཏུ་སྤྱོད་དཀའ་བ་སྤྱད་པས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འགྱུར། རྒྱལ་པོས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སྨྲས་པ། ཅི་སྟེ་བདག་

illuminated the houses too, and since the light of the lamps outshone all the lights of the gods, the gods of the Thirty-Three Heaven were thoroughly illuminated by the light of the lamps. They thought, 'By what cause and what condition does such an illumination appear?' Looking with the divine eye, they saw that in the world realm a great universal monarch had aroused the thought of compassion, placed a thousand lamps upon his body for the benefit of all beings, and made an offering to the great teacher, the brāhmaṇa. Joy arose in those gods, and descending to the world realm, [one of them] emanated the body of an ordinary human, approached the king, and said to the great king: 'Great king, placing a thousand lamps upon your body, practicing what is so extremely difficult to practice, what will you accomplish by hearing merely half a verse?' The king said: 'Noble son, it is in order to cause all sentient beings to arouse the mind directed toward unsurpassed, perfect awakening.' Then that emanated man transformed back into the body of Śakra, illuminated everywhere with the radiance of his body, and said to the great king: 'Great king, by making such an offering as this, do you wish to be the king of the gods? Do you wish to be the king of the māras? Do you wish to be the king of the Brahmā realm?' The universal monarch said to Śakra: 'Lord of the gods, I desire none of the pleasures of gods or humans. I desire unsurpassed, perfect awakening: to establish all ordinary beings who are unhappy in a place of happiness, to liberate those who are not liberated, to bring to the other shore those who have not reached the other shore, and to cause those who have not attained awakening to attain it.' Śakra said: 'Great king, you are utterly foolish. If unsurpassed, perfect awakening is attained only after practicing what is extremely difficult to practice for a very long time, why would you attain unsurpassed awakening?' The king said to Śakra: 'Even if