ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 2.7

2.7

སྲོག་ཡལ་ཡང་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཕན་ཚུན་འཁྲུག་པའི་ཚིག་མི་སྨྲའོ། །ཇི་ལྟར་བདག་རྡོ་དབྱུག་གིས་རྡེག་པ་དང་། ལྕག་གིས་གཞུ་བ་དང་། ནན་ལ་འབོར་བ་ལ་མི་དགའ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བདག་གི་ལུས་དང་སྲོག་ཡལ་ཡང་རྡོ་དབྱུག་དང་། ལྕག་དང་ཆད་པས་གཅད་པའི་ལས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མི་འཚེའོ། །ཇི་ལྟར་བདག་ལྕགས་སྒྲོག་དང་། ཁོང་སྒྲིལ་དང་། མཚོན་ཆ་དང་། བཟུང་བ་དང་། བཏགས་པ་དང་། བཅིང་བས་བཅིངས་པའི་གནོད་པ་རྣམས་ལ་མི་དགའ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཀུན་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ལུས་དང་སྲོག་ཡལ་ཡང་ལྕགས་སྒྲོག་དང་། ཁོང་སྒྲིལ་དང་། བཟུང་བ་དང་། བཅིང་བ་ལ་སོགས་པ་གནོད་པས་འཚེ་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་བདག་གཞན་གྱིས་བརྙས་པ་དང་། དབང་དང་། དྲག་ཤུལ་བྱེད་པ་དང་། དབང་རློམ་བཙན་བྱེད་བསྙེམས་ཤིང་ངན་དུ་བྱེད་པ་ལ་མི་དགའ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བདག་གཅིག་པུའི་ལུས་དང་སྲོག་ཡལ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་མི་རིགས་པས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་བདག་ལ་ཕ་རོལ་པོ་གཞན་གྱིས་བཀུར་སྟི་བྱེད་ཅིང་མཆོད་དམ་ཚིག་སྙན་པས་བསྟོད་ན། བདག་བདེ་བ་ལ་དགའ་བ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གོས་དང་། ཟས་དང་། སྐོམ་དང་། མལ་ཆ་དང་། ནད་ཀྱི་རྐྱེན་རྩི་དང་། བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་ལས་ཆེན་པོ་ཞིག་སྒྲུབ་པའམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་རམ། དོན་སྒྲུབ་པ་ལས་བློས་མི་ལྕོགས་ཏེ་དོན་གྲུབ་པར་མ་གྱུར་ནས། མི་དགའ་ཞིང་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་པ་ལས་མཁས་པ་བློ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གིས་བདག་གིས་བསྒྲུབ་པའི་དོན་མ་གྲུབ་པས་མི་དགའ་ཞིང་མྱ་ངན་བྱེད་པར་མཐོང་ན་བདག་ལ་འདི་སྐད་ཟེར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་མི་དགའ་བ་མ་བྱེད་ཅིག །ཁྱོད་

life should perish, does not speak falsehoods or words that cause mutual agitation. Just as I dislike being struck with stones and sticks, beaten with whips, or forcefully thrown down, so too is it for all sentient beings. Therefore, a bodhisattva, even if his body and life should perish, does not harm sentient beings through actions of stones, sticks, whips, or inflicting punishments. Just as I dislike the harms of iron fetters, manacles, weapons, being captured, tied up, and bound with bonds, so too is it for all sentient beings. Therefore, a bodhisattva, even if his body and life should perish, does not harm by means of iron fetters, manacles, capture, binding, and the like. Just as I dislike being despised, dominated, subjected to violence, or arrogantly oppressed and mistreated by others, so too is it for all sentient beings. Therefore, a bodhisattva, even if his own individual body and life should perish, does not harm sentient beings through improper and inappropriate conduct. Just as I rejoice in happiness when others honor me, make offerings, or praise me with pleasant words, so too do I give to sentient beings clothing, food, drink, bedding, medicinal requisites for illness, and all articles of comfort. If I should undertake a great task—whether for the sake of the Buddha, the Dharma, or the Saṅgha—and unable to accomplish the purpose, being mentally overwhelmed so that the goal is not achieved, I become unhappy and tormented by sorrow, then if an intelligent and wise person sees that I am unhappy and grieving because what I set out to accomplish was not achieved, that person would say to me: 'O son of noble family, do not be unhappy! You