ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 4.31

4.31

296བསྐྱབས་སོ། །ང་ནི་ལྷ་སྦྱིན་དང་ཕྲད་པས་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏེ། དྲིན་དྲན་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་ཐུགས་རྗེས་བསྐྱབས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱེད་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ནང་དུ་སོང་ལ་ལྷ་སྦྱིན་ཁྱོད་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཉོན་མོངས་སམ་ཞེས་དྲིས་ལ་ཤོག་ཤིག །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ནང་དུ་སོང་ནས་དམྱལ་བའི་སྒོར་ཕྱིན་ཏེ། དམྱལ་བའི་སྲུངས་མ་ཨ་བང་ལ་ཁྱོད་ལྷ་སྦྱིན་བོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཨ་བང་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་སངས་རྒྱས་གང་གི་ལྷ་སྦྱིན་འདོད། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ལྷ་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་ནས་ཨ་བང་གིས་ལྷ་སྦྱིན་ལ་ཀུན་དགའ་བོ་ད་ལྟར་སྒོའི་ཕྱི་རོལ་ན་སྡོད་དེ་ཁྱོད་དང་ཕྲད་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལྷ་སྦྱིན་དེར་འོངས་ཏེ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ལེགས་པར་འོངས་སམ། ཅི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསུང་བདག་ལ་ད་ལྟར་མཚམས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་འདི་ན་བདེ་བ་ནི་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པ་དང་འདྲའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཐབས་མཁས་པ་ཆེན་པོས་སྐྱེ་ཤིའི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་གྲངས་མེད་པ་མྱོང་ངོ་། །ཡང་དེ་ལ་གནོད་པར་མི་འཛིན་ཏོ། །གང་ཞིག་ལྷ་སྦྱིན་ནི་ཡང་དག་པར་སྡིག་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། མཚམས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་སྙམ་སེམས་ན་དེ་ནི་གནས་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་འཁོར་མང་པོ་རྣམས་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་སྤྱོད་པ་ཐབས་མཁས་པ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོ་འདི་གསུངས་པ་ཐོས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚད་མེད་པ་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ལྷ་དང་མི་ཚད་མེད་པ་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ལྷ་དང་མི་ཚད་མེད་པ་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུའི་བར་དུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་བར་སྣང་གི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལས་ལྷ་རྫས་ཀྱི་མེ་ཏོག་ཆར་བཞིན་དུ་ཕབ། ལྷ་རྫས་

Because I met Devadatta, I swiftly attained buddhahood; therefore, remembering his kindness, I constantly protected him with compassion.' At that time, the Tathāgata addressed Ānanda: 'Go into the hell of beings and ask, "Devadatta, are you greatly tormented by suffering?" and come back.' Then Ānanda, according to the Buddha's instruction, went into the hell of beings, arrived at the gates of hell, and said to Abang, the guardian of hell, 'Summon Devadatta!' Abang said, 'Devadatta of which buddha do you wish for? All past buddhas also had one named Devadatta.' Having said this, Abang then said to Devadatta, 'Ānanda is currently staying outside the gate, wishing to meet with you.' Devadatta came there and said to Ānanda, 'Are you well come? The Tathāgata has said that for me at present in this Avīci hell of beings, the bliss is like a bhikṣu having attained the bliss of entering the third dhyāna.' The Bhagavān said: 'Bodhisattva mahāsattvas, for the sake of sentient beings, with great skill in means experience the incalculable great suffering of the saṃsāra of birth and death, yet they do not hold it as harm. If anyone thinks, "Devadatta is truly an evil-doer who has fallen into the Avīci hell of beings," that is impossible.' At that time, when the great assembly heard the Tathāgata explain this extremely profound conduct of skill in means of Devadatta, immeasurable hundreds of thousands of bodhisattvas attained the acceptance of dharmas that do not arise. Immeasurable hundreds of thousands of gods and humans aroused the mind of unsurpassed, completely perfect awakening. Immeasurable hundreds of thousands of gods and humans attained [the fruits] ranging from the fruit of a stream-enterer up to the fruit of an arhat. At that time, the gods of space showered divine flowers from the sky above like rain, played divine