ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 4.30

4.30

བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་ཕ་རོལ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་པར་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། སྟོན་པ་རྒྱལ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཆོས་སྤྱོད་པའི་ཚེ་བསམ་གཏན་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ཞིག་དགོན་པའི་ཚལ་ན་འདུག་པ་ལས་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དེ་ལ་ཤིག་མང་དུ་ཟའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེས་ཤིག་དང་འདི་སྐད་དུ་དམ་བཅས་སོ། །ཁོ་བོ་བསམ་གཏན་བྱེད་པའི་ཚེ་ཁྱེད་མ་འགུལ་བར་ཡིབ་ཅིང་སྡོད་ཅིག་ཅེས་དམ་བཅས་ནས་ཤིག་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་འཇི་བ་ཞིག་དེར་འོངས་ནས་ཤིག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སོ། །ཁྱོད་ལ་འདི་ལྟར་ཚོ་ཞིང་ཉམ་མཚག་བཟང་བ་ཅི་ལས་གྱུར་ཅེས་དྲིས་ན། ཤིག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་གི་གནས་པོ་རྟག་ཏུ་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་དེས་བདག་ཅག་གི་ཟས་དང་སྐོམ་དུས་ལས་མི་ཡོལ་བར་དུས་བཞིན་དུ་ཟ་བས་ན་ཉམ་མཚག་བཟང་བ་ཡིན་ནོ། །འཇི་བས་སྨྲས་པ། བདག་ཀྱང་ཁྱེད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུག་གོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེ་ན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དེ་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་ལས་འཇི་བ་དེས་ཤ་དང་ཁྲག་གི་དྲི་ཚོར་ནས་དགེ་སློང་དེ་ལ་བཙུགས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་སེམས་འཁྲུགས་ནས་གོས་ཕུད་དེ་མེའི་ནང་དུ་བོར་ནས་བསྲེགས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བསམ་གཏན་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་འཇི་བ་དེ་ནི་ལྷ་སྦྱིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཤིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ཡིན་ནོ། །ལྷ་སྦྱིན་དེ་ཁེ་བཀུར་དང་རྙེད་པའི་ཕྱིར་ང་ལ་གནོད་པར་བྱས་ན་ད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ན་ཡང་ཁེ་བཀུར་དང་གྲགས་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཁྲག་ཕྱུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྷུང་ངོ་། །ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་རྟག་ཏུ་ང་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པ་ནི་བསྐལ་པར་ཡང་བརྗོད་ཀྱིས་མི་རྫོགས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་བྱམས་ཤིང་བརྩེ་བའི་ཐུགས་ཀྱིས་

In that time, in that period, beyond incalculable aeons, there appeared in the world the Buddha Bhagavān named Master of Reason, Tathāgata, Arhat, Samyaksambuddha, endowed with knowledge and conduct, Sugata, Knower of the World, Unsurpassed Charioteer of Persons to be Tamed, Teacher, the Conqueror. After that Buddha passed into parinirvāṇa, at the time of practicing the Dharma before an image, a bhikṣu who practiced dhyāna was staying in a forest wilderness, and at that time many lice were biting that bhikṣu. Then that bhikṣu made a pact with the lice, saying, 'While I am practicing dhyāna, remain hiding without moving.' Having made this pact, the lice also acted accordingly. Then at another time, a flea came there and said to the lice, 'How is it that you are so fat and healthy?' When it asked this, the lice said, 'Our master always practices dhyāna, and without passing the time, we eat our food and drink at the proper time; therefore, we are healthy.' The flea said, 'I too will stay with you,' and so it stayed there together with them. At that time, while that bhikṣu was practicing dhyāna, the flea caught the scent of flesh and blood and bit that bhikṣu. Then that bhikṣu's mind was disturbed, so he took off his robes, threw them into a fire, and burned them. At that time, in that period, the bhikṣu practicing dhyāna was Buddha Kāśyapa. At that time, in that period, that flea was Devadatta himself. At that time, in that period, the one who became the louse was myself at present. Although that Devadatta harmed me for the sake of profit and honor, now even after becoming fully awakened as a buddha, because he caused blood to flow from the Buddha's body for the sake of profit and reputation, he fell into the great hell of beings. That Devadatta constantly harmed the Tathāgata with an evil mind could not be exhausted even if told for an aeon, yet the Tathāgata constantly protected him with great compassion and a mind of loving-kindness and affection.