ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 4.8

4.8

དགེ་དོན་མ་ཉན་ཏེ། བདག་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་མཆིར་མི་གནང་ན་ནམ་དུ་ཡང་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་དག་མི་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་མི་དགའ་བའི་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཏེ་དྲུང་ན་ངུ་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ནས་ས་ལ་འགྲེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉི་མ་གཅིག་མ་ཟོས་མ་འཐུངས་པ་ནས་ཞག་གཉིས། ཞག་གསུམ་ཞག་དྲུག་གི་བར་དུ་མ་ཟོས་མ་འཐུངས་པས་ཡབ་ཡུམ་ལྷག་པར་ཡང་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་པར་གྱུར་ཏེ། སྲོག་མི་འཚོ་བར་དོགས་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པ་དང་ཡབ་ཡུམ་གྱིས་རྐང་ལག་པང་དུ་བླངས་ཏེ་རྐང་ལག་ལ་འོ་བྱས་ཏེ་ཚིག་སྙན་པ་འཇམ་པོས་ད་ལོངས་ལ་བཟའ་བ་དང་། བཏུང་བ་འཐུང་ཤིག །ཁ་ཟས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ལུས་འདི་ནི་ཁ་ཟས་ལ་བརྟེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གསོན་པ་ཡིན་གྱིས། མ་ཟོས་མ་འཐུངས་ན་ཁྱོད་སྲོག་མི་འཚོའོ་ཞེས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ཀྱང་རྒྱལ་བུ་མ་ཉན་ཏེ། ཡབ་དང་ཡུམ་གྱིས་བདག་མཆི་བར་མ་གནང་ན་ངེས་པར་འདི་ཁོ་ན་ལས་ནམ་དུ་ཡང་མི་ལྡང་ངོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་བཙུན་མོ་ཆེན་མོས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་བུས་བསམས་པའི་སེམས་འདི་ཤིན་ཏུ་སྤྱོད་དཀའ་བས་རྒྱལ་བུ་འདི་ཉིད་དུ་ཚེའི་དུས་བྱེད་པར་ཐུགས་བཟོད་དམ། ཡིད་དང་འགལ་བར་མཛད་པར་མི་རིགས་ཀྱི། ཐུགས་རྗེ་བར་དགོངས་ཏེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་མཆི་བར་གནང་བའི་རིགས་སོ། །མཆིར་གནང་ན་གལ་ཏེ་བརྒྱ་ལམ་ན་སླར་འཁོར་ཡང་སྲིད་ཀྱིས། ད་མ་གནང་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་ཚེའི་དུས་བགྱིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཐུགས་མ་བཟོད་ནས་འགྲོ་བར་གནང་ངོ་། །དེ་ལྟར་གནང་ནས་དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ཉལ་བ་ལས་ལངས་ཏེ་རབ་ཏུ་དགའ་མགུ་རངས་ནས་ཡབ་རྒྱལ་པོའི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོའི་འཁོར་བཙུན་མོ་དང་། སླས་རྣམས་དང་། མི་མང་པོ་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་གཅིག་ལ་གཅིག་འདི་སྐད་དུ། རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ད་ལྟར་ཤིའམ་གསོན་ཞེས་གཏམ་ཟེར་བ་ལས། རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ད་ལྟར་ལངས་ཏེ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བའི་ལས་ཀྱང་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །

Kalyāṇakārin would not listen, saying, "If you do not permit me to go to the great ocean, I will never take food or drink!" / Tormented by grief and unhappiness, the king and queen wept before him, uttered laments, and rolled upon the ground. / In this way, after one day without eating or drinking, then two days, three days, up to six days without eating or drinking, his father and mother were afflicted with even greater grief. Fearing that he would not survive, when the seventh day arrived, the father and mother took his hands and feet into their laps, kissed his hands and feet, and said in sweet and gentle words: "Now arise, eat food, and drink! This body, made of food, stays alive depending on the condition of sustenance. If you do not eat and drink, your life will not endure!" / Although they encouraged him, the prince would not listen, saying, "If my father and mother do not permit me to go, I will certainly never rise from this very spot!" / At that time, the chief queen said to the king: "This resolve the prince has conceived is extremely difficult to carry out. Can your heart bear for the prince to pass away right here? It is not right to oppose his will. You should take pity on him and permit him to go to the great ocean. If you grant permission to go, he might perhaps return someday. But if you do not grant it now, he will undoubtedly pass away." / The king also could not bear it, and granted him permission to go. / Having thus been granted permission, Prince Kalyāṇakārin then rose from where he lay, overjoyed and delighted, and bowed his head to the feet of his father, the king. / The king's retinue, the queens, the palace ladies, and hundreds of thousands of people said to one another, "Is Prince Kalyāṇakārin alive or dead right now?" When such rumors circulated, [others] replied, "Prince Kalyāṇakārin has now arisen, and being overjoyed, he is even eating and drinking!"