ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 4.9

4.9

དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་བུ་ལ་ཁྱོད་འདི་ལྟར་དུས་ཀྱིས་རྒྱ་མཚོར་འགྲོར་གསོལ་པ་འདིའི་དོན་ཅི་ཞིག་ཡོད། རྒྱལ་བུས་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་བླངས་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོས་པ་ཆོག་པར་བགྱིད་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་ཀུན་བཀར་བཏགས་ཏེ། སུ་དག་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་བར་འདོད། གལ་ཏེ་རྒྱ་མཚོ་ནས་སླར་འཁོར་ན་རབས་བདུན་གྱི་བར་དུ་བགོ་བ་དང་། ཁ་ཟས་དང་། ནོར་དང་། རིན་པོ་ཆེ་མི་བྲེལ་བར་སྦྱིན་ལ། རྒྱ་མཚོར་འཇུག་པའི་ཡོ་བྱད་ཅི་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྦྱིན་ཞིང་སྦྱར་རོ་ཞེས་བཀར་བཏགས་སོ། །རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་རྒྱ་མཚོར་འཇུག་ཅིང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལེན་དུ་འགྲོ་ཞེས་ཐོས་ནས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་འདུས་སོ། །དེའི་ནང་ན་མི་ལྔ་བརྒྱ་ཞིག་བདག་ཅག་ཀྱང་རྒྱལ་བུའི་ཞབས་འབྲིང་དུ་མཆི་བར་གསོལ་ལོ་ཞེས་ཁས་བླངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱ་མཚོའི་ས་མཁན་གཅིག་ཅིག་སྔ་ཕྱིར་ལན་དུ་མ་ཞིག་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་ཏེ། ཐར་བ་དང་མི་ཐར་བའི་ལམ་རྒྱུས་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ། ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ལོན་པ། མིག་གཉིས་ཀྱང་མི་མཐོང་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལམ་མཁན་གྱི་དེར་གཤེགས་ནས་ལམ་མཁན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ང་ལ་བུ་གཅིག་ལས་མེད་པས་སྒོར་བྱུང་ཡང་མ་མྱོང་ན་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་བར་འདོད་དེ་ཁྱོད་ཀྱང་ཞབས་འབྲིང་དུ་འགྲོ་དགོས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལམ་མཁན་དེས་རྒྱལ་པོའི་གསུང་ཐོས་ནས་སྐད་ཆེན་པོ་ཕྱུང་ནས་ངུས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འཇུག་པ་ནི་བགེགས་དང་བར་ཆད་མང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་གཅིག་ཏུ་མ་ཟད་པས་བརྒྱ་སྟོང་གྲངས་མེད་པ་ཅིག་སོང་ཡང་སླར་འཁོར་བ་གཅིག་གཉིས་ཙམ་ལས་མེད་ན། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཅིའི་སླད་དུ་རྒྱལ་བུ་འདི་ལྟ་བུའི་ལམ་རིང་པོ་ཡ་ང་བར་གཏོང་། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བུ་ལ་བྱམས་ཤིང་བརྩེ་བས་ངོ་མ་ཟློགས་ཏེ་བཏང་བ་ཡིན་ནོ། །ལམ་མཁན་གྱིས་བདག་ཀྱང་འོ་ན་མཆིའོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་གྱིས་མི་ལྔ་བརྒྱའི་ལམ་རྒྱགས་དང་ཡོ་བྱད་སྦྱར་ཏེ་རྒྱ་མཚོའི་ངོགས་

Then the king said to the prince, "What is the purpose of your imploring to go to the ocean at this time?" / The prince replied, "Great King, I wish to obtain the great wish-fulfilling jewel and satisfy the needs of all sentient beings." / Then the great king issued a proclamation: "Who wishes to go to the ocean? If anyone returns from the ocean, I shall provide them with clothing, food, wealth, and jewels without scarcity for seven generations, and I shall also supply and furnish all the provisions needed to venture into the ocean!" / Hearing that Prince Kalyāṇakārin was going to venture into the ocean to obtain precious gems, everyone gathered in great joy. Among them, five hundred men agreed, saying, "We too request to accompany the prince as his attendants." / At that time, in the land of Vārāṇasī, there was a sea guide who had gone to sea many times before and was thoroughly skilled in the routes of safety and peril, but who was eighty years old and blind in both eyes. The great king went in person to that guide and said to him: "I have only one son, who has never even stepped outside the gate, yet he wishes to go to sea; you must accompany him as his attendant." / At that time, hearing the king's words, the guide wept aloud and said, "Great King, venturing into the great ocean has many obstacles and perils, and the suffering is not just of one kind. Though countless hundreds of thousands go, only one or two ever return. Great King, why do you send the prince onto such a long and dreadful journey?" / The king said, "Out of love and affection for the prince, I could not refuse him, so I let him go." / The guide said, "In that case, I too shall go." / Then Prince Kalyāṇakārin prepared travel provisions and equipment for the five hundred men, and on the shore of the ocean