ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 5.1

5.1

ཐབས་མཁས་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་དྲིན་ལན་བསབ་པའི་མདོ་ལས་ངན་དོན་གྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།ཐབས་མཁས་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་དྲིན་ལན་བསབ་པའི་མདོ། བམ་པོ་ལྔ་པ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འཁོར་མང་པོས་རིམ་གྲོ་བྱས་བཀུར་སྟིར་བྱས། མཆོད་པ་བྱས་ནས་བསྔགས་ཤིང་བསྟོད་པ་བྱས་ཏེ། ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་མདུན་གྱིས་བལྟས་ཏེ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཚད་མེད་པ་ལ་རོལ་ཏེ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་མི་བཟད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གདོན་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་ལྔ་བསལ་བ་དང་། ཀུན་ནས་གླགས་ཤིང་འཆིང་བ་དགྲོལ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་བྱ་ཞིང་འདུས་མ་བྱས་པའི་བདེ་བ་ལ་དགོད་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པ་གཉིས་ཕྱེ་ཞིང་སྟོན་ཏོ། །གཉིས་གང་ཞེ་ན། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ངོ་། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ཕ་མ་དང་། མཁན་པོ་དང་། བླ་མ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱིས་དེའི་ཕྱོགས་སུ་མཆོད་པའི་བསོད་ནམས་བྱས་ན། ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་མཆོག་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་གནས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱེད་རྣམས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཐོས་ནས་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་ཁབ་ཀྱིས་གཙགས་པ་ལྟར་མི་བདེ་ཞིང་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏེ་བརྒྱལ་བ་ལས་གདོང་དུ་ཆུ་གྲང་མོས་གཏོར་ནས་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་ཕྱིར་སངས་ཏེ། ལངས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་ཚིགས་

From 'The Sūtra of Repaying the Kindness of the Buddha Who Has Great Skill in Means', the sixth chapter, entitled 'Evil Intent'.
'The Sūtra of Repaying the Kindness of the Buddha Who Has Great Skill in Means', [Bampo 5]. At that time, the great assembly served, honored, and made offerings to the Bhagavān, praised and lauded him, and sat completely surrounding him and facing him. Then the Tathāgata, sporting in an immeasurable, extremely profound sphere of activity, in order to rescue many beings from the unbearable suffering of the three realms of existence, to eliminate the five hindrances, to release all entanglements and fetters, to bring all sentient beings to attain liberation, and to establish them in unconditioned bliss, distinguished and taught two kinds of fields of merit. What are the two? They are the conditioned field of merit and the unconditioned field of merit. Furthermore, what are they? They are parents, preceptors, gurus, buddhas, the Dharma, the Saṅgha, and bodhisattvas; if sentient beings perform the merit of making offerings to them, they will attain the fruits of the path. Then the Bhagavān addressed his great disciples, Śāriputra, the foremost among the wise, and the others: 'You must know this: before long, the Tathāgata will pass into parinirvāṇa.' When Śāriputra heard this being spoken, his limbs were pained as if pierced with needles, and overcome with grief he fell to the ground and fainted. After cold water was sprinkled on his face and some time had passed, he recovered. Rising up, he bowed with palms joined and praised [the Bhagavān] with these