ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 6.7

6.7

ཐེག་པ་གསུམ་ལ་ཕྱོགས་པའི་གང་ཟག་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པར་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་ཅན་ལེ་ལོ་བྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་མེད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ལ་ཉམས་ཏེ་མི་བརྩོན་པ་འདི་གསུམ་ནི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱོད་པའི་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཙམ་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་ལས་སུ་མི་རུང་བའོ། །དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོབས་བཅུ་དང་། ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་ཡེ་ཤེས་བཅུ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ལས་སུ་བྱས་ཀྱི་ལྷག་མ་གཞན་མི་དགོས་པའམ། མདོ་སྡེའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འབུམ་ཁ་ཏོན་དུ་ཤེས་པ་ལས་གལ་ཏེ་ཁ་ཏོན་དུ་མ་བྱས་པའི་དུས་ན་དེ་ཀུན་ལ་སྤྱོད་པའི་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལ་ཡང་འབྲས་བུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡོད། ཐེག་པ་བར་མ་ལ་ཡང་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཡོད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ལ་ནི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བརྩོན་འགྲུས་མ་བྱས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་གཉིས་ལ་ནི་སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཡོད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ལ་ནི་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ཏེ། སྟོབས་བཅུ་ལས་གཅིག་ལས་སུ་བྱས་པས་ཆོག་གི་དགུ་ལས་སུ་བྱ་མི་དགོས་པས་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་གཞན་དུ་ན་ལས་སུ་བྱ་བ་ལ། མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་མདོ་སྡེའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཁྲི་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ཁ་ཏོན་དུ་འདོན་ཤེས་ན་གང་ཟག་ནི་མཐུ་ཞེན་པས་ཉིན་ཞག་གཅིག་གམ། ཉིན་ཞག་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་རྫོགས་པར་འདོན་ནུས་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་རྫོགས་པས་སྟོབས་བཅུ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ལས་སུ་བྱ་དགོས་ན་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་མཛད་པ་ཚད་མེད་པས་ལས་སུ་བྱ་བ་ལ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་ལས་སུ་བྱ་བ་ལ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ན་བཟའ་སྨད་གཡོགས་གསོལ་བའི་ཚེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་ལྟ་བུར་གཞུང་མེད་པར་གསོལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་ཕྲིན་ལས་ཅི་མཛད་ཀྱང་ཕན་པ་ཡོད་ན་ལས་དེ་མཛད་ཀྱི། ཕན་པ་མེད་ན་ལས་དེ་མི་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ལས་སུ་བྱ་བ་ལ་

'an individual oriented toward the three vehicles regresses before attaining the result; and a meditating bhikṣu who becomes lazy, lacks diligence, and degenerates in yoga practice without applying effort—these three are called regression that is non-result. As for regression from activity, it refers to the extent to which a dharma that should be attained cannot be directly applied in practice. For instance, just as when one applies one among the ten powers of a Buddha or the ten gnoses of the lesser vehicle, the remaining ones are not needed; or, when one knows a hundred thousand verses of sūtra by heart, the time when they are not recited is called regression from activity for all of them. In the lesser vehicle, too, there is non-regression from the result; in the intermediate vehicle, too, there is non-regression that is non-result; but for the Buddha, there is no regression that is non-result, because there is no dharma toward which he has not applied diligence. For the two vehicles, there is regression from activity, but for the Buddha, it is not fixed in one way: it is called regression simply because applying one of the ten powers is sufficient, without the need to apply the other nine. In another sense, in his activities, there is no unnecessary regression: for example, if an individual knows twenty thousand verses of sūtra by heart, because their capacity is weak, it may take them one or two days to recite them completely; but the Buddha completes it in a single moment, and the ten powers are just like that—if an activity is required, since his deeds in a single moment are immeasurable, there is no unnecessary regression in his activities. Furthermore, for the Buddha, there is no regression due to uselessness in his activities: for instance, when putting on lower garments, he does not put them on without purpose as in the manner of ordinary people; rather, for the benefit of many beings, whatever deeds he performs, if there is benefit he performs that deed, and if there is no benefit he does not perform it. Thus, regarding activities,'