ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 6.9

6.9

པ་མེད་ཀྱི། ཐེག་པ་གཉི་ག་ཡི་ནི་བག་ཆགས་མ་ཟད་དོ། །དཔེར་ན་དགེ་སློང་རྟག་ཏུ་བལྡད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྟག་པར་བ་ལང་ལྟར་བལྡད་པ་ཡང་ཚེ་རབས་སྔ་མ་ལ་ཚེ་རབས་དུ་མར་བ་ལང་བྱེད་བྱེད་པ་ལས་མིར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་དགེ་སློང་ཞིག་ཟག་པ་ཟད་ཀྱང་རྟག་ཏུ་མེ་ལོང་ལ་བལྟ་བ་ནི་ཚེ་རབས་དུ་མར་བུད་མེད་སྦྲུལ་འཚོང་མ་ལས་མིར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་དགེ་སློང་ཞིག་ཁྲི་དང་གདང་ལ་འཛེག་པར་དགའ་བ་ཡང་ཚེ་རབས་དུ་མར་སྤྲེའུ་བྱེད་བྱེད་པ་ལས་མིར་སྐྱེས་ཏེ། དེ་དག་ལ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །གསོལ་པ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་བགྱི་བ་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པའི་ཚེ་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་གསུངས་སམ། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཐོས་ཞེས་གསུངས། ཆོས་ཀྱི་མཛོད་བསྡུས་པའི་ཚིག་ལས་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་བྱ་ན་སངས་རྒྱས་ཤིང་བསྟན་པ་ཡང་བདག་ལ་མ་ལུས་པར་བསྟན་ཅིང་བཤད་པར་གསོལ་ལོ་ཞེས་མ་སྨྲས་སམ། གསོལ་པ། ལོ་ཉི་ཤུའི་བར་དུ་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་ཅི་བཤད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་པས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་གྲངས་མེད་པ་སྟོན་ལ། ཆོས་གྲངས་མེད་པའི་དོན་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་སྟོན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མདོ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་ན་ཡང་ཀུན་དགའ་བོས་མ་ལུས་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣོ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཟུངས་སུ་འཛིན་པའི་སྟོབས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་བརྒྱད་ཁྲི་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་ཤིང་གི་རྩ་བ་དང་། ཡལ་ག་དང་། ལྕུག་མ་དང་། འདབ་མ་ལ་སྤྱིར་སྡོང་པོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཐོག་མ་ནས་ཐ་མའི་བར་དུ་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་སྡེ་སྣོད་གཅིག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བརྒྱད་ཁྲིའོ། །གཞན་དུ་ན་སངས་རྒྱས་གདན་གཅིག་ལས་མ་གཡོས་པར་ལོ་ཉི་ཤུའི་བར་དུ་ཆོས་བཤད་ཀྱང་ཀུན་དགའ་བོས་མ་ཐོས་ན་ཅིའི་སླད་དུ་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སྨྲས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། གཞན་དུ་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་རྫོབ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོས་ཤེས་པར་བྱས་ཞེས་

propensities, but for both of the [two] vehicles the latent propensities are not exhausted. For example, the one called 'the bhikṣu who always chews,' who always chews like an ox, is because, having been an ox for many lifetimes in former lives, he was born as a human. For example, a bhikṣu who, although his defilements are exhausted, always looks into a mirror, is because he was born as a human from having been a female prostitute for many lifetimes. For example, a bhikṣu who delights in climbing upon couches and ledges was born as a human from having been a monkey for many lifetimes; therefore, they cannot be called 'Bhagavān.' It was asked: "When it says, 'Thus have I heard,' did he say 'I have heard' while the Buddha was residing, or did he say 'I have heard' after the Buddha passed into nirvāṇa? If in the collected words of the treasury of the Dharma it says 'I have heard,' did he not say: 'Since [you] are the Buddha and have taught, I pray that you teach and explain to me without remainder'?" It was asked: "Whatever words of the Dharma were explained during those twenty years, how are they to be presented?" He replied: "Through the Buddha's skill in means, even through a single verse he demonstrates immeasurable Dharmas, and the meaning of immeasurable Dharmas is also demonstrated through a single verse; even if the Buddha showed only a brief summary, Ānanda understood it completely without remainder because of the great power of retaining it with sharp discernment in a dhāraṇī. As for saying 'there are eighty thousand Dharmas,' for example, just as the roots, branches, twigs, and leaves of a tree are collectively called 'one trunk,' so what the Buddha taught for the sake of sentient beings from beginning to end is called 'one piṭaka'; thus there are eighty thousand. Otherwise, if Ānanda did not hear even while the Buddha taught the Dharma for twenty years without moving from a single seat, why would it say 'Thus have I heard'?" He replied: "It is said that the gods spoke to Ānanda. Otherwise, it is said that the Buddha Bhagavān, through his conventional, worldly mind, caused Ānanda to know it.