འཕགས་པ་དམ་བ་ཞ་གཉས་པ་ཞས་བྱ་བའ་མད 4

4

བར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ད་བཟོད་སྤྱོས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བདག་གིར་མ་མཛད་པས་ཕྱིར་ཁུར་ཞིག་ཁྱོད་ལ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ངོ་། །དཔེར་ན། བྲག་ཆ་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་དང་། གྲིབ་མ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ལྟར་ནམ་ཡང་རྣམ་སྨིན་དེ་དང་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་ལ་འཇོམས་པར་བྱའོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། དམ་པ་དག་ལ་སྡིག་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་འཚེ་བར་བྱེད་པ་ནི། དཔེར་ན། ནམ་མཁར་མཆིལ་མ་འདོར་བ་དང་འདྲ་སྟེ། མཆིལ་མས་ནམ་མཁའ་སྦགས་མི་ནུས་ཤིང་རང་ཉིད་སྦགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། རླུང་གི་རྫི་ཕྱོགས་སུ་གཞན་ལ་ཐལ་བ་འཐོར་བ་ལྟར་རྡུལ་ཕ་རོལ་པོ་ལ་བསྒོ་མི་ནུས་ཤིང་ཕྱིར་ཞིང་རང་ཉིད་ལ་འགོས་པར་འགྱུར་བ་དང་མཚུངས་སོ། །དམ་པ་དག་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དམ་པ་དག་ལ་གནོད་པ་བྱས་པས་རང་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པ་དག་གིས་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་ཞིང་སྦྱིན་པ་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། སྦྱིན་པའི་ཕན་ཡོན་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །བསྡམས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་ཆོས་སྤྱད་ན་དེའི་བསོད་ནམས་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །གཞན་གྱིས་ཆོས་སྤྱོད་པ་མཐོང་བའི་ཚེ་ཕན་འདོགས་ཤིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བྱས་པས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ན་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་བྲི་བར་མི་འགྱུར་རམ། བཀའ་སྩལ་བ། དཔེར་ན། གནས་ཞིག་ན་དཔལ་འབར་སྦར་བ་ཞིག་ཡོད་ལ་ཕྱོགས་བཞིའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་དཔལ་འབར་མང་པོ་ཁྱེར་ཏེ་དེ་ལས་སྦར་ཏེ་བཟའ་བཅའ་དག་འཆོད་པར་བྱེད། མུན་པ་དག་སེལ་བར་བྱས་ཀྱང་མེ་དེ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བ་ལྟར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།

to oneself.' The Bhagavān said: 'Son, just now the Tathāgata did not accept the revilement you offered, so take it back! Suffering will befall you. Just as an echo follows a sound and a shadow follows a body, you will never be parted from that karmic fruition. Therefore, you should overcome sinful and unwholesome actions.' Furthermore, the Bhagavān declared: 'When wicked people harm the virtuous, it is, for example, like spitting at the sky: the spit cannot defile the sky, but defiles oneself; and it is like scattering dust against the wind: the dust cannot reach the other, but blows back and covers oneself. One must not slander the virtuous, for by harming the virtuous, one destroys oneself.' Furthermore, the Bhagavān declared: 'Those who train in conduct should be diligent in maitrī and karuṇā, and they should also practice generosity, for the benefits of generosity are exceedingly great. If one practices the Dharma well with a restrained mind, one’s merit will be exceedingly great. When seeing others practicing the Dharma, assisting them and rejoicing will likewise yield the ripening of merit.' It was asked: 'Bhagavān, in that case, will that heap of merit not diminish?' He answered: 'For example, if there is a blazing torch in a place, and many people from the four directions take many torches and light them from it to cook their food and dispel darkness, that fire does not get exhausted; the heap of merit is just like that.' Furthermore, the Bhagavān declared: