འཕགས་པ་དམ་བ་ཞ་གཉས་པ་ཞས་བྱ་བའ་མད 9

9

ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པའི་ནང་ན་གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་ནི་ཆགས་པ་གཞན་ལས་ལྷག་གོ །གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་ལས་ལྷག་པའི་ཆགས་པ་མེད་དོ། །སྟེས་དབང་གིས་གཟུགས་ལ་འདོད་ཅིང་ཆགས་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་དེ། དེ་འདྲ་བ་གཉིས་པ་ཞིག་གྲུབ་ན་འཇིག་རྟེན་ན་ལམ་ལ་སློབ་ནུས་པ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ནི། དཔེར་ན། རྨོངས་བདག་ལག་ཏུ་སྒྲོན་མེ་ཐོགས་ཏེ་རླུང་གི་རྫི་ཕྱོགས་སུ་གཏད་ནས་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་ཏེ། སྒྲོན་མེ་དེ་མ་འདོར་ན་ལག་བསྲེག་པའི་ཉེས་པ་ངེས་པར་འབྱུང་ངོ་། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་སྔོན་དུ་ལམ་གྱིས་མ་བསལ་ན་རྨོངས་པ་དག་ལག་ཏུ་སྒྲོན་མེ་ཐོགས་པ་མ་བཏང་བས་ལག་པ་སྲེ་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཉེས་དམིགས་ཆེའོ། །དེ་ནས་ལྷ་ཞིག་གིས་ཚོད་བག་མས་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ལྷའི་བུ་མོ་ཞིག་བཏང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མི་གཙང་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བའི་རྒྱལ་བ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་དུ་འོངས། སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་བ་བསླུ་ནུས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཡོ་བར་ག་ལ་ནུས། ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ་སོང་ཞིག །དེ་ནས་ལྷ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མངོན་པར་དད་པར་གྱུར་ནས་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཞུས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བཀོང་བར་མཛད་དོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐྱེ་བོ་དག་ལམ་ལ་སློབ་པའི་ཚེ་ཆུའི་ཁ་ལ་གཡེངས་པའི་ཤིང་དང་མཚུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཤིང་དེ་ཆུའི་རྒྱུན་ཕྱོགས་སུ་ཁྱེར་བ་ཕར་འགྲམ་དུ་ཡང་མ་རེག་ཚུར་འགྲམ་དུ་ཡང་མ་རེག །མིས་མ་བླངས། ལྷ་འདྲེ་དག་གིས་ཀྱང་མ་བཟློག །ཀློང་དུའང་མ་ལུས། རུལ་བར་ཡང་མ་གྱུར་ན་ངེས་པར་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འབབས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ང་སྨྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་སྐྱེ་བོ་གང་དག་ལམ་ལ་སློབ་པའི་ཚེ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་རྨོངས་པར་མ་གྱུར། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་གིས་མ་ཟིན། ནེམ་

Furthermore, the Bhagavān said: "Among attachments to the kāmaguṇas, attachment to form is greater than other attachments. There is no attachment greater than attachment to form. By chance, desiring and being attached to form is unique in this way; if a second one like it existed, there would be no one in the world who could train in the path." Furthermore, the Bhagavān said: "Entering into the objects of rāga is like, for example, a foolish person holding a torch in hand and walking directly into the wind: if that torch is not cast away, the harm of burning one's hand will certainly follow. If the three—rāga, dveṣa, and moha—present in one's mindstream are not eliminated beforehand through the path, the danger is great, just like fools burning their hand by not letting go of the torch they hold in hand." Then, in order to test [him], a deity sent a deva maiden before the Bhagavān. The Bhagavān said to her: "Sack filled with various impurities, why have you come? You may deceive ordinary persons, but how could you possibly move the Tathāgata, endowed with the six abhijñās in every respect? The Tathāgata has no need for you; be gone!" Then, that deity generated irreversible faith in the Bhagavān and asked about his thoughts, and the Bhagavān analyzed and taught [them] to him, establishing him in the fruit of a srotāpanna. Furthermore, the Bhagavān said: "When people train in the path, they are like wood floating on the water: if that piece of wood carried along by the current does not touch that bank, nor touch this bank; is not picked up by humans; is not obstructed by devas or spirits; does not sink into a whirlpool; and does not rot, I say that it will certainly flow into the great ocean. In the same way, if people, when training in the path, are not deluded by rāga, are not seized by perversions, do not hesitate,