གསང་རབ་རན་པ་ཆའ་གཏམ་རྒྱད་དང་ཤཀྱའ་རབས་རྒྱད 174

174

གཏོང་ངོ་། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་རྒྱུའི་རྒྱུན་ཀྱང་གཏོང་ངོ་། །ཀུན་དགའ་བོ་ཕྱི་མའི་དུས་ལྔ་བརྒྱའི་ཐ་མ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་འཇིག་པའི་ཚེ། ངའི་བསྟན་པ་ལ་དགེ་སློང་དག་ཕལ་ཆེར་ཤམ་ཐབས་དང་བླ་གོས་ལེགས་པར་མ་བགོས་པ་བཏུལ་ཏེ་བྱོན་པ་ལྷུང་བཟེད་ཆག་པ། ཤེས་བཞིན་མེད་པ། སྤྱོད་ལམ་མི་སྡུག་པ། ལག་ན་འཁར་བ་ཐོགས་པ། སྣ་ལེབ་དང་ཞར་བ་དང་། ཐེང་པོ་དང་། ཞ་བོ་དང་། ལུས་ཀྱི་ཤ་ཚུགས་མ་ལེགས་པ་ནད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཏབ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དག་ཕལ་ཆེར་བསྙེན་བཀུར་དང་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་འདོད་པ་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འབྲེལ་བ། འདུལ་བ་པོར་སོ་སོར་ཐར་པ་དྲལ་བ་ཡིན། ཚེ་འདིར་ལྷུར་ལེན་པ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་མི་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། བསྙེན་བཀུར་གྱི་ཕྱིར་ཞར་བ་དང་། ཤ་ཚུགས་མ་ལེགས་པའི་བར་རབ་ཏུ་འབྱིན་པ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་དེ་ལྟ་བུས་ངའི་བསྟན་པ་བལྟར་མི་རུང་བ་དང་། མཉན་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷ་རྣམས་ནི་ཡིད་མི་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །བདུད་རྣམས་ནི་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཆོས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་དང་བག་ཡོད་པའོ། །མདོར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་མཁས་པའི་ལས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ལས་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བག་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པ་ལས། དེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་གང་ཞེ་ན། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་རྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་འདི་དག་ལ་གང་དག་མི་རྟོན་པ་དེ་དག་ནི་དྲང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་དྲང་བ་ཞེ་བྱ་ན། འདི་ལྟར་ངེས་པའི་དོན་དང་འགལ་བའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དྲང་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་དྲང་ཞེ་ན། སྒྲས་དྲང་ངོ་། །ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་

...and also releases a continuous stream of causes whose nature is to generate. Ānanda, at the final five hundred years in the future time, when the sublime Dharma is perishing, in my teaching most monks will appear wearing their lower robes and upper robes improperly folded, with broken alms bowls, lacking mindfulness and introspection, with unattractive comportment, holding staffs in their hands, flat-nosed, blind in one eye, lame, crippled, of bad physical posture, and afflicted by various diseases. Why is that? At that time, most monks will desire offerings, gain, and honor; will be entangled in various activities; will have torn the Prātimokṣa while purporting to be Vinaya masters; will focus exclusively on this life without regard for future lives; and will give monastic ordination and full ordination up to those who are blind in one eye and of bad posture, not for the Dharma's sake, but for the sake of offerings. Because of such as these, my teaching will become unsightly and unfit to be heard. The devas will be displeased; the māras will be delighted and remain indifferent. By two dharmas will unexcelled, perfect awakening be realized: diligence and conscientiousness. In short, all the activities of a bodhisattva's skillful means are diligence, and all operations of prajñā are conscientiousness. Therefore, one who possesses method and prajñā does not turn back from unexcelled awakening. From the Vikurvaṇarājaparipṛcchā: Which sūtras are of definitive meaning? Because they cannot be expressed, all sūtras are of definitive meaning; in that way, one relies on sūtras of definitive meaning. Those who do not rely on these sūtras of definitive meaning are called 'interpretable.' Why are they called interpretable? Because they abide in teachings that conflict with the definitive meaning, they must be led. By what are they led? They are led by words. Relying on sūtras of definitive meaning...