གསང་རབ་རན་པ་ཆའ་གཏམ་རྒྱད་དང་ཤཀྱའ་རབས་རྒྱད 175

175

དག་ལ་རྟོན་པ་ནི་སྒྲས་དྲང་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་གིས་དོན་དམ་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་རྟོགས་ཤིང་། དེ་དག་གིས་དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷག་ཆད་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་འདི་ལ་དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་འདི་ལ་རྟོན་ན་མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ངེས་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མི་རྟོན་ན་མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྷའི་རྒྱལ་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ན་མི་རྣམས་ཀྱི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཡིད་ལ་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་འབྱུང་ངོ་། །དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་མོ་པ་མཐོང་ན་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ་ཚེ་བརྗེས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འགྱུར་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཉེ་བར་བསྟེན་པའོ། །ཡང་གསུམ་སྟེ། དུག་གསུམ་དང་བྲལ་བར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་གཏོང་བ་དང་། སྙིང་རྗེ་བ་དང་། སྦྱིན་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བས་སོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གདུང་བ་དང་། བཅིངས་པ་དང་དོན་ཆུང་བ་དང་ངན་སོང་གི་ཐེམ་སྐས་དང་དམ་པའི་ཆོས་རྒུད་པ་དང་། ཟང་ཟིང་དང་བཅས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞིའོ།།རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་དེ་དག་ལས་བཟློག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་སྤྱོད་པ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་མི་འདུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྡུམ་བྱའོ། དམ་པའི་ཆོས་འཇིག་པ་ན་སྲོག་དང་བསྡོས་ཏེ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་ན་བ་མཐོང་ན་རང་གི་ཤ་ཁྲག་གིས་ཀྱང་གསོ་བར་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཞི་ནི་འཕགས་པའི་རིགས་བཞི་ལ་གནས་པ་དང་། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་མི་འདྲེ་བ་དང་། ཚུལ་འཆོས་པ་མེད་པར་དགོན་པར་གནས་པའོ། །བྱམས་པ་སེང་གེས་སྨྲས་པ། བཞི་ནི་དགེ་སྦྱོང་ཆོམ་རྐུན་པ་སྟེ། དགེ་སློང་གི་རྟགས་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་གང་གནས་ཤིང་སྡིག་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་དང་དབེན་པར་སོང་བ་སྟེ། མི་དགེ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འབྲས་

...is being led by sounds. Why is that? Because they realize the inexpressible paramārtha and know all dharmas of the three times without addition or deficiency. Vikurvaṇarāja, if one relies in this way on this reality in this aspect of meaning, all sūtras become definitive meaning; if one does not rely in this way, all sūtras become interpretable meaning. In the buddhakṣetra of the Tathāgata Devendra, human beings' food and drink also arise merely by thinking of them. From the Ugradattaparipṛcchā: When a householder bodhisattva sees a beggar, three perceptions should be generated: that of a virtuous friend, of wealth in another life, and of closely resorting to the path to awakening. Furthermore, three are: freedom from the three poisons. Why is that? Because of giving away material goods, being compassionate, and dedicating the generosity to unexcelled awakening. Dwelling in the household is torment, bondage, of little benefit, a staircase to bad rebirths, the decline of the sublime Dharma, entangled in material possessions, and the ground of suffering. Renunciation is the opposite of these. A householder bodhisattva must be skilled in the conduct of a śramaṇa. They must reconcile monks who are in conflict. When the sublime Dharma is perishing, they must preserve it even at the cost of life. When seeing a sick monk, they must nurture him even with their own flesh and blood. The four pure disciplines are: dwelling in the four noble lineages, delighting in ascetic qualities and modest requisites, not mingling with householders and renunciants, and dwelling in isolation without hypocrisy. Maitreya-siṃha said: Four are thief-śramaṇas: one who dwells in the color and shape of a monk's emblem but practices sinful dharmas; one who is unchaste and goes to solitude with unwholesome thoughts; one who, without having attained the fruit...