བླ་མ་ལ་སྤྲང་བ 3

3

པས་ངོམས་པར་མི་འགྱུར་བས། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ངོམས་པ་བདེ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ངོམས་པའི་མི། །སྲིད་པའི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །འདོད་ལ་ཆགས་པའི་མི་གང་ཡིན། །དེ་དག་ཀྱེ་མ་ཆོས་མིན་དགའ། །ཅུང་ཟད་གསོན་པོར་འདུག་པ་ན། །བར་ཆད་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བློ་ངན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་བཅོམ་པ། །ཕ་རོལ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་ཅིང་། །བསམ་བརླག་འདོད་ལ་སྲིད་པ་ཡིས། །བདག་ཕུང་གཞན་ཡང་ཕུང་བར་བྱེད། །ལྷ་ཡིས་འདོད་པའི་ཆར་བབ་ཀྱང་། །འདོད་ལྡན་རྣམས་ལ་ངོམས་མི་འགྱུར། །བརྒྱ་བྱིན་དང་ནི་མཉམ་པ་ཡི། །ལྷ་ཡི་འདོད་པ་ཡོད་གྱུར་ཀྱང་། །ང་ལས་ནུས་བཞིན་མི་ངོམས་པར། །རྟོགས་པར་མཛོད་ལ་ལེགས་པར་སྤྱོད། །འདོད་པ་མནོག་ཆུང་ཉེས་མང་བར། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁོང་དུ་ཆུད། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉན་ཐོས་རྣམས། །ལྷ་ཡི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་། །ལྷག་པར་དགའ་བར་མི་འགྱུར་གྱི། །སྲེད་པ་ཟད་པས་དགྱེས་པར་འགྱུར། །གང་དག་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ཤེས་པ། །དེ་དག་ནམ་ཡང་འདོད་ལ་དགའ་མི་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཟུག་རྔུའི་རྒྱུར་མཁྱེན་ནས། །འདི་དག་གདུལ་ཕྱིར་བསྟན་པ་འཐོབ་པར་མཛོད། །འདོད་པ་སྤང་བའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།ལུས་ཅན་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རབ་བཅོམ་པ། །འདོད་ཆགས་མི་བཟད་གཙང་མའི་རྗེས་ལྟ་བས། །འདོད་ཆགས་ཕྱིར་ཞིང་རབ་ཏུ་འཕེལ་འགྱུར་ཏེ། །རང་གི་འཆིང་བ་དེ་ཡིས་དམ་པོར་བྱེད། །གང་དག་རྣམ་རྟོག་ཉེ་བར་ཞི་དགའ་ཞིང་། །མི་སྡུག་བསྒོམ་པ་རྟག་ཏུ་དྲན་བྱེད་པ། །དེ་ཡི་སྲེད་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་པ་ཡིན། །རང་གི་འཆིང་བ་དེ་དག་གཏུབས་པར་འགྱུར། །འདོད་པའི་མུན་ནག་དྲ་བས་གཡོགས། །སྲེད་པའི་དགབ་པས་བཀབ་པ་དང་། །བག་མེད་འཆིང་བས་བཅིངས་པ་དག །ཚོད་མར་ཆུད་པས་ཉ་དང་འདྲ། །སྐྱེས་བུ་བག་མེད་རབ་ཏུ་སྤྱོད་བྱེད་པ། །འཁྲི་ཤིང་བཞིན་དུ་སྲེད་པ་འཕེལ་འགྱུར་ཞིང་། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་འགྱུར་ཏེ། །མ་དྲུང་ནུ་ཞོ་འདོད་པའི་བུ་དང་འདྲ། །འདོད་པའི་བྲན་དང་མངོན་དགའ་ཆགས་བྱེད་དང་། །ཡིད་བདེ་བ་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དག །དེ་ཡིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་བར་འཁྱམས། །ཚལ་དང་འབྲས་བུ་འདོད་པའི་

satisfaction through wisdom is bliss. / A person sated with wisdom / does not fall under the power of existence. / Alas, those people who are attached to desires / take delight in what is not the Dharma. / Living only for a short time, / they do not see the obstacles. / Ruined by sensual pleasures, fools / do not seek the other shore; / corrupted in thought and craving desires, / they ruin themselves and ruin others too. / Even if a rain of desires were to fall from the gods, / those with desire would not be sated. / Even if one possessed divine desires / equal to those of Śakra, / realize that, like Māndhātṛ, one would not be sated, / and practice well! / Desires bring little benefit and many faults; / this is comprehended by the wise. / The disciples of the fully enlightened Buddha / do not excessively rejoice / even in divine desires, / but delight in the exhaustion of craving. / Those who understand the cause of suffering / never delight in desires. / Knowing that they are the cause of anguish in the world, / accept this teaching in order to tame them! / This is the first chapter, on the abandonment of desire. // Embodied beings utterly ruined by discursive thoughts, / viewing severe attachment as pure, / cause desire to increase all the more / and make their own bonds tight. / Those who delight in calming discursive thoughts / and continually keep in mind the meditation on the repulsive, / have thoroughly abandoned craving / and will sever their own fetters. / Veiled by the dark web of desire, / covered by the cloak of craving, / and bound by the bonds of heedlessness, / they are like fish trapped in a broth. / For a person who acts heedlessly, / craving grows like a creeper; / they follow along with birth, aging, sickness, and death, / like an infant longing for breast milk at its mother's side. / Those who are servants to desires, passionately delighted and attached, / conceptualizing pleasant sensations, / wander again and again in saṃsāra, / like monkeys seeking fruits in the woods.