བླ་མ་ལ་སྤྲང་བ 4

4

སྤྲེ་དང་མཚུངས། །མི་གང་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་འདོད་བྱེད་པ། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་དྲ་བར་ཆུད་འགྱུར་ཞིང་། །ངན་འགྲོའི་སྲིད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མདུན་དུ་བདར། །རྒྱ་ནང་རི་བོང་ཡོངས་སུ་རྒྱུགས་པ་བཞིན། །སྲིད་པའི་ཞགས་པས་མདུད་པའི་སེམས་ཅན་དག །སྲིད་དང་ལོངས་སྤྱོད་དག་ལ་སེམས་ཆགས་ཤིང་། །བུ་དང་ཆུང་མ་རྣམས་ལ་རབ་ཞེན་པ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སྡུག་བསྔལ་འཐོབ་པར་འགྱུར། །སྐྱེ་བོ་གྲུབ་དང་བདེ་རྣམས་དང་བྲལ་ཞིང་། །བདུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དག་དང་ལྡན་པ་དེ། །འཇིགས་དང་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱིས་འཇོམས་འགྱུར་ཏེ། །རྩྭ་དང་ལོ་མའི་མཆོག་ལ་མེ་དང་འདྲ། །འདི་ན་སྲེད་པ་དེ་འདྲ་སྤོང་བྱེད་པ། །སྲེད་དང་ལོངས་སྤྱོད་དག་ལ་སྲེད་བྲལ་ཞིང་། །དགེ་སློང་སྲིད་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་བྱེད་པ། །ལྷག་མ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདའ། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་སྤང་དཀའ་བའི། །སྲིད་པའི་བུད་མེད་འདིར་བསྟེན་པ། །དེ་ཡི་མྱ་ངན་འཕེལ་འགྱུར་ཏེ། །རྩྭ་ལ་ཆར་པ་བབ་པ་བཞིན། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་སྤང་དཀའ་བའི། །སྲིད་པའི་བུད་མེད་འདི་སྤོང་བ། །དེ་ཡི་མྱ་ངན་ལྡོག་འགྱུར་ཏེ། །པདྨ་ལ་ནི་ཆུ་ཐིགས་བཞིན། །ཨུ་ཤིའི་ཕྱིར་ནི་རྩྭ་བཞིན་དུ། །སྲིད་པའི་རྩར་བཅས་དྲུང་ནས་ཕྱུང་། །སྐྱེས་བུ་སྲེད་པ་དང་འགྲོགས་ན། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་འཁྱམས་འགྱུར་བས། །སྲེད་པ་དྲུང་ནས་ཕྱུང་ཤིག་དང་། །མྱ་ངན་མེད་ཅིང་འཇིགས་པ་མེད། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉེར་ལེན་ཅིང་། །ཡང་དང་ཡང་དུ་མངལ་དུ་འཇུག །གནས་སྐབས་འགྱུར་དང་གཞན་འགྱུར་བས། །སེམས་ཅན་འོད་དང་འགྲོ་བར་འགྱུར། །འདིར་ནི་སྤང་དཀའི་སྲེད་པ་དེ། །སྤོངས་ལ་ས་བོན་ཆོད་ཅིག་དང་། །དེ་ཡི་སྲེད་པ་མེད་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ནི་ཡང་དུ་འཁོར་མི་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་སྲིད་མཚོའི་རྒྱུར་གྱུར་པ། །ཡུལ་ལ་སྲེད་པ་འབྲས་ཀྱི་གཞི། །འཁྲི་ཤིང་དྲ་བས་ཁེབས་བྱེད་པ། །གདུང་བར་བྱེད་པ་མ་བཏུལ་ན། །སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་ཡང་དང་ཡང་། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ལྡོག་མི་འགྱུར། །དཔེར་ན་ལྗོན་ཤིང་རྩ་ནས་མ་བཏོན་ན། །བཅད་ཀྱང་ཕྱིར་ཞིང་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནར་ཟད། །དེ་བཞིན་སྲིད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་མ་བཏོན་ན། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སྡུག་བསྔལ་འདི་མི་ལྡོག །དཔེར་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་

Those people who continually seek sensual pleasure / are caught in the web of birth, aging, sickness, and death, / and are driven forth by existences in bad migrations, / like a hare running around inside a snare. / Sentient beings knotted by the noose of existence, / their minds attached to existence and sensual enjoyments, / utterly clinging to children and wives, / experience suffering again and again. / Separated from attainment and comforts, / and endowed with the contrivances of Māra, / those beings are destroyed by fears and sufferings, / like fire consuming supreme grass and leaves. / Here, one who abandons such craving, / free from attachment to craving and sensual enjoyments, / a monk who completely overcomes existence, / passes completely into nirvāṇa without remainder. / Whosoever indulges in the woman of existence, / which is difficult to abandon in this world, / their sorrow will increase, / like rain falling on grass. / Whosoever abandons this woman of existence, / which is difficult to abandon in this world, / their sorrow will roll off, / like a drop of water on a lotus. / Just as grass is pulled up for its uśīra root, / pull out existence from its root along with its base! / When a person keeps company with craving, / they wander for a very long time; / therefore, uproot craving / and there will be no sorrow and no fear! / Grasping again and again, / entering the womb again and again, / shifting and changing through states, / sentient beings wander and go. / Here, abandon that craving which is difficult to abandon / and cut off the seed; / craving will cease to be, / and one will not cycle again. / Because craving for sensory objects, which causes the ocean of existence, / is the ground of karmic fruit, / if that tormenting [force] which covers like a net of creepers / is not subdued, / this suffering will never, / in any manner, cease. / For example, if a tree is not pulled up by the roots, / it will only grow back even if cut down; / likewise, if the latent tendencies of existence are not eradicated, / this suffering will not cease again and again. / Just as oneself...