Basatin al-uns 78.263

78.263

حیات از غیرت آبی که بر سر میریخت در کنج ظلمات خاک حسرت و ندامت میخورد، آب جوی از مصاحبت تن چون گل یاسمین نصیب نسیم معطر گلاب نفیس تحفه می فرستاد و طرهای مشکینش اجزای خاک ساحل را مانند خاک تبت مشک آگین می گردانید:

of Life, out of jealousy of the water she poured over her head, swallowed the dust of regret and remorse in the corner of darkness. The water
of the stream, from the companionship of her jasmine-flower-like body, sent a portion of precious rosewater as a gift to the fragrant breeze; and
her musky forelocks rendered the particles of the bank's soil musk-laden like the soil of Tibet: