Basatin al-uns 78.253

78.253

و مجلس کلمت فیه محاسنه من کل شی ففیه الوصف قد ضاقا ما یرجع الطرف عنه حین ینظره3 حی یعود إلیه القلب مشتاقا و کشتی گاه مانند کمان چپ و راست می گشت و گاه بهسان تیر راست بر روی آب میرفت، و پادشاه زمانی از دست ساقیان ماه رخسار جام شراب ریحانی نوش می کرد، و زمانی پشت3 الماس حدت ماهیان زره پوش را از قعر آب گلو گرفته بیرون میآورد، تا آن زمان که نزدیک در خانهٔ‌ یادشاهزاده رسید، سمنبر را دید بر کرانهٔ‌ آب نشسته و زلف عنبربار برای شستن باز کرده، و هر لحظه آب بر سر می ریخت و گلاب صافی با عنبر خوشبو می آمیخت، تو گفتی حور بهشت برین بهلب آب کوثر به تماشا آمده است، یا خورشید جهان افروز بر افق دریای روان آسمان ظاهر شده، اندام ترش در طراوت آب گل صد برگ طری میبرد و آب

the eye does not turn away from it once it beholds it, / until the heart returns to it longing.
And the boat at times swerved left and right like a bow, and at times moved straight across the water like an arrow,
and the king at times drank a cup of sweet-basil wine from the hands of moon-faced cupbearers, and at times
went on, and the king for a time drank goblets of fragrant basil-wine from the hands of moon-faced cupbearers, and for a time
[and at times] he brought out from the water’s depth the diamond-edged, coat-of-mail-clad fish seized by the throat, until the moment when
he arrived near the prince's residence and saw Samanbar sitting by the water's edge, having loosed her amber-shedding tresses
to wash them. Moment by moment she poured water over her head, mingling pure rosewater with sweet-scented ambergris.
You would say a houri of the highest paradise had come for a spectacle to the edge of the water of Kawthar, or the world-illuminating sun had appeared on the horizon
of the flowing sea of the heavens. Her moist limbs, in the freshness of water, carried off [the beauty of] a fresh hundred-petaled rose; and the Water