Basatin al-uns 78.51

78.51

لم یبق لی قدم أطوف به یوم الکثیب و قددنا الأصل فجعلت اتیع اثرهم نظرا مالد مع فی الحذین ینهمل با دل گفتم راهی که تو پیش گرفتهای پایان آن هنوز در حیزهآ وجود نیامده و کاری که تو بنیاد کردهای دریای آن را وهم جهان پیمای هنوز کران نشان نداده و هر سری متحمل آن درد بیرمان و هر چابک سواری مرد این میدان نتواند بود. نشیندهای که زلیخا چون دانهآ محبت

So I began to follow their tracks with my gaze, while tears poured down both cheeks.”
I said to my heart: “The path you have taken—its end has not yet entered the realm of existence; and the work you
have begun—the world-measuring imagination has not yet shown a shore for its sea; and not every head can bear that untreatable pain,
nor can every nimble horseman be a man of this field. Have you not heard that when Zulaykhā planted the seed of the love
of Joseph in the soil of her heart, naught accrued to her but a hundred thousand kinds of calamity and endless affliction? And however much