Riyāḍ al-inshāʾ p258

p258

غارب می گردد ، ولموع بارقۀ شوق و خشوع از تقاطر دیم دموع خایب می شود - عربيه :- حديث الهوى سر و في السر لم يزل و ما القيل للعشاق والقال نافع فدع عنك دعوى القول في النكتة الهوى فراحلة الالفاظ في السر طالع و انوار یقین حاصل است و ظلام شكوك و اوهام زایل که سلوك طريق مشاهدۀ تحقیق و طلوع مهر سپهر توفیق موقوف شرف خدمت و صحبت آن اصاحب رتبت است که سایه نشین چتر قربت و صاحب لوای مصاف عصا در محبت باشد - عربيه :هم الذخر للملهوف والكنز للرجاء و منهم ينال الصب ما هو طامع هم القصد و المطلوب والمسئول و المنى و اسمهم للصب في الحب شافع و درین زمان از تمام قطان بقاع واصقاع جهان ذات کامل صفات این خورشید سمات بانوار این نعوت محلی و موشح است و چمن زمن از نسیم معارف عوارف آن خلاصۀ اکوان مروح - عربيه :لكل زمان واحد يقتدى به و هذا زمان انت لاشك ۲ واحد بیت :- گر بگویم و گر نه داند ۳ عقل کین طراز قبای رتبت کیست بيت القصيدة كتاب و حاصل الجريدة خطاب آنکه بسی از مستفیضان قابل عارف و مستعدان فیضان مواد معارف درین ملك مجتمع اند و از افق حال و فلق بال ایشان کواکب ادب و مهر طلب ملتمع و به لسان قال و زبان حال ذاکر این مقال اند که - عربیه :الا قل لسكان وادی 4 الحبيب هنيئا لكم في الجنان الخلود افیضوا علينا من الماء فيضا فنحن عطاش و انتم ورود