Riyāḍ al-inshāʾ p271

p271

بعد هذا بر ضمیر منیر ، که مشکوة مصباح نور علی نور است و علم نار و آئینه انوار من جانب الطور ، هویدا باد که آتش شوق درون در کانون دل سخت مشتعل است و چشم جان به سرمهٔ سواد تصانیف اکابر زمان مکتحل ، اما انسان عين نور ذوق از مراود ⁴ اقلام و مداد كحل فام نوری ، که مطلوب قلوبست ، نمی یابد و از شمع اصطلاحات ، که در صوامع الفاظ و مجامع عبارات موضوع است ، روشنی، که موجب وصال جمال مقصود باشد ، به دل نمی تابد ـ شعر :ـ