Riyāḍ al-inshāʾ p384

p384

بوادی هجران را بزلال وصال ریان گردانند ، و جز امید التقای آن جناب۱ نقش تعلق از صفحه سینه این محب محو دانند و صورت مزوق مال و جاه از لوح خاطر فاتر این دولتخواه بدموع خشوع و انتباه مشغول ، و آئینه باطن از زنگ تعلقات ظلمت آیات عالم تعینات مصقول ، زیرا که مفتاح کنوز صحبت فقرا و مصباح رموز قربت عرفا را موجب۲ انفتاح خزاین جود و مستلزم وجدان دفاین مکنون و بروز وجود دانسته از مقیدات مموههٔ حسی و ادراکات مزوقه عقلی و حدسی فارغ البال و رافع۳ الحال است ـ بیت :ـ دل راحلال گشت ز عشق تو دم زدن زان رو که یاد غیر تو بر وی حرام شد