Advice to Jahāngīr 116

116

بس خرد مند آنست که دو سه روزی که رقم هستی بر صفحهآ وجود3 او نگاشته شده ، دامن دل از صحبت خردمندان در نه پیچد ، وبا خرد مندان مصاحب شدن و کلمات ونصایح ایشان را پیشوای کاز خود ساختن سرمایهآ سعادت و اقبال و وسیله وصول بمرتبهآ کمال تصور نماید و صحبت اخیار ومباشرت4 ابرار را سبب اکتساب فضایل و فواضل و رابطهٔ‌ اجتماع در سلک اعالی و افاضل میدانسته [b 44 .5]] باشد که فایدهآ مصاحبت ایشان بسیار و متفعت مجالست اینان5 بیشمار است ، و صحبت نیکان کیمیای سعادت و ملاقات اخیار راهنمای سرمدیست ، و باید که جهد کند که رفیق شفیق بدست آورده از دشمنان دوست روی بپرهیزد - ودر دوستان خالص و یاران موافق آویزد وطرح دوستی با خداوندان عقل افگنده ، از صحبت جاهلان بفرسنگها بگریزد و از مردم ناپاک و» بد گوهر ، زشت سیرت اجتناب کرده ، گوهر قیمتی نفس نفیس را در سلک مردم سفله طبع ، دون همت ، لئیم مشرب منافق انتظام تدهد که چنانچه صحبت اخیار و ابرار را منفعت بسیار است ، مصاحبت نا اهلان7 واشرار را نیز مضرت بی نهایتست - و همچنانکه میل بصحبت اخیار واجست ، از معاشرت اشرار نیز احتراز لازست ، چه صحبت مؤثر است - همچنین که همنشینی نیکان فواید کلی دارد اختلاط بدان [2 45 .2] نیز نتابج نالائق بظهور میرساند - و همچنانکه صحبت نیکان سبب مزید دولت ومسرت است ، مخالطت بدان نیز موجب ضلالت و مذلت استه - و صحبت بدان زود تراثآر کند وضرر ایشان در اندک زمانی بظهور رسد - وبی شبه پر که از مصاحبت9 نا جنس احتراز نکند ، کشتی عمرش بگردابی یافتم باشد ، راحت روح و مدد2 فیض و3 فتوحند - و در دنیی4 بیچ شادی چون شرف مجالست ایشان نتواند5 [2 43 .91]] بود و هیچ محنتی با فراق ایشان برابری نتواند6 کرد - اما بباید دانست که بر کس دوستی را نشاید -