Advice to Jahāngīr 134

134

بر که در خدیت بلوک بمرتبهآ تقرب رسد بعله دوستان و دشمنان مک خصم او شوند - دوستان از روی حسد بجهة جاه و منزلت1 و دشمنان بجهت مناصحت وی در مصالح ملک و ملت - و هر گاه اجاع بر عداوت متعقد شد الیته ایمن تتوان بود و خوشدل نتوان زیست ک2آ اگرچه پای بر فرق کیوان نهد سربسلامت تبرد - والممخلصون علی خطر عظیم از آنست کم اهل حقیقت پشت بدیوار امن و راحت نهاده اند و روی از دنیی تا پایدار بر تافتم3آ عبادت خالق را بر خدمت مخلوق گزیده اندکه در حضرت عزت سهو و غلط و غفلت4 روا تیست و ظلم وستم جایز نه ، جزای نیکی به بدی و پاداش طاعت بعقوبت نبنددة - و در احکام بادشاه پادشاهان از سمت عدالت گریز نباشد -