Advice to Jahāngīr 165

165

و چون کسی را تربیت5 کنند بی سبب کلی او را خوار نسازند و هر کرا بردارند بی آنکه امری عظیم ازو حادث شود6 از نظر نیندازند که زود برداشتن و زود افگندن سطوت سلطنت را زیان دارد و بمجرد گمان سلازمان و نزدیکان خود را دور نگردانند - وتا جمال یقین از پس پردهآ گمان روی ننماید در تضیع حقوق ایشان سعی ننمایند و بمجرد شنیدن سخنی از جا نرفته ، تا بدلیل روشن و برهانی ساطع7 بر حقیقت سهمی اطلاع نیابند ، هیچ8 حکمی2 به امضا نرسانند که تیشه بر پای خود زدنست و از طریق مروت و سنهاج حقیقت دور شدن - و بعد ازان که سخن ابل غرض در معرض قبول آفتاد و عمل نا پسندیده در وجود آمد ، هر چند سخن چین صاحب غرض را بر وجهی [33b for0] گو شمال دهند که عبرت دیگران شود ، اما خانهٔ‌ عقل خود را خراب کرده باشند و پشیانی10 سود ندهد ، چه بهمه وقت چاکری که از عهدهآ کفایت سهمات11 بیرون آید نتوان یافت و ملازمی که محل اعتماد ولائق تربیت باشد بدست نتوان آورد - و چنانچه سخن دیگران را در بارهآ او بسمع رغا اصغا نمی فرمایند ، باید که بسخن او نیز بدیگران استخفاف روا ندارند تا دیگر ملازمان ودولتخواهان از ملازمتش متنفر نشوند12 ومنافع خدمت و فواید نصیحت ایشان منقطع نگردد ، چه ازین صورت آفتهای بزرگ بظهور رسد -