Advice to Jahāngīr 197

197

دویم: وزراء کافی کفایت و عمال صاحب دیانت که ایشان پیرایهٔ‌ ملک و سبب استحکام بنای سلطنت وانتظام امور مملکت اند - وسهم والی مملکت بی ارباب قلم متمشی تشود7 و بلکه بچند وجه اینجماعت را بر اصحاب سیف تفوقست8 : یکی9 آنکه شمشیر دشمنانرا [4ol. 27 8] بکار آید نه دوستانرا ، و قلم هم برای نفع دوستان بکار آید وهم برای دفع دشمنان - وکاری که بقلم توان پرداخت به شمشیر نتوان ساخت - دویم . آنکه اصحاب سیف را هوس ملک داری در سر پدید آید و از اهل قلم هرگز این حرکت در وجود نیاید - سیم10 : آنکه اصحاب سیف خزانه را تهی سازند و ارباب قلم خزانه را پر کنند و محل دخل عزیز تر از محل خرج باشد -