Advice to Jahāngīr 46

46

بر صفحات تصورات اهل تحقیق مصور است ک هر چه هست بتقدیر ازلی و حکم لم یزلی متعلق ست ، واصل همه قضای اللهی وحکم لم یزلی3 ست و انواع خیر و شر و اصناف نفع وضر باحکام قضا و قدر باز بسته است و بر چه [ol. 56 a] کاتب ارادت در دیوانخانس ازل بقلم مشیت بر صفحات احوال مخلوقات4 کشیده ، لابد است که در عرصهآ وجود بجلوه در آید - و احتراز و اجتناب ازان فایده ندارد - و بمقتضای قدر وقضا وسایط و وسایل ضایع5 باشد - و از بند تقدیر بچا ره و تدبیر رهائی نتوان یافت - وبسر انگشت تدبیر گرهآ تقدیر نتوان کشود که از بیابان تدبیر تا به6 سر منزل تقدیر راه بسیار است و از فضای7 اندیشه تا سرحد قضا مسافت بیحد و نهایت - وچون آفرید گار سبحانه و تعالیا حکمی بنفاذ خوابد برساند8 بمیل غفلت دیدهآ بصیرت بینایان را خیره گردانیده ، نه دیدهآ بصیرت را روشنای ماند و نه تدبیر خرد نفع رساند - چون حاکم9 نافذ امرر قضا سلسلهٔ‌ ارادت در جنباند ، ماهی را از قعر دریا بفضای هوا رساند - و مرغ را از اوج بوا به حضیض زمین بکشاند10 - بی مقتضای مشیت ربانی هر وقمی که اندیشآ رنگ آمیز بر لوح [o. 56 1] خیال کشد ، بآخر نقش11 خرابی پذیرد - و پر افسون که عزیمت خوان تدبیر12 پیش آورد عاقبت رنگ انسانه گیرد-