Advice to Jahāngīr 60

60

چون کسی در غربت بورطه9آ محنت آفتاد ، قطع نظر از دولت مودب و مهذب گردد3 و او را تجربهای که مدت العمر بدان فایده توان4 گرفت ، حاصل آید ، و محنت مسافرت او را پخته سازد - مجملا هیچ سایه پرور5 مرکب آمید در میدان مراد نتازد - وسفر آدمی را از حضیض5 خمول و رزالت باوج عزت و جلالت رساند - و ترقیات تمام آدمی را در سفر دست دهد - چنانکه گفته اند السفر وسیلة الطفر ، شمشیر تااز غلاف بیرون نیاید در معرکهآ مردان سرخرو نگردد ، آسمان [ol. 55 a] که پیوسته در سفر است از همه بالا تر است و زمین که همواره در سکون ست پایمال هر اعالی و دونست - نه بینی که پیاده از سفر شش منزل از پیادگی مرتبهآ فرزینی یابد و ماه سبک رو به سیر چهارده شب از مرتبهآ بلالی بدرجهآ بدری رسد - حسابی نگیرند1 - و یقین باید دانست که ترق برهٔ‌ درجات شرف بزحمت3 بسیار دست دهد - و تنزل از مرتبهآ عزت باندک کلفتی میسر شود - چنانکه سنک گران را بمشقت از زمین توان برداشت ، [2ot. 53 b و بآسانی بزمین توان انداخت - و بواسطه اینست که جز مرد بلند همت که تحمل محنت داشته باشد کسی دیگر بکسب معالی رغبت نمیتواند کرد -