Advice to Jahāngīr 75

75

نشاط : 15 .16 ساغر: 15 رسانید : 14بدگوار : 0 .13 بیچ حاجتش روا نکرده ازو بر بخند - چا هر خواری که بادمی [ ot. 51] میرسد ، منشاوش طمعست - عز من تنع و ذل من طمع - مجملا اگر کسی به بیماری در ماند که آمید صحتی نباشد و یا بغربتی2 آفتد که نه روی باز گشتن باشد و نه اسباب اقامتش میسر شود ، آسانتر با شد از تنگدستی ، چه دست در دهان مار کردن و برای خود زهر هلاهل بیرون آوردن و از شیر گرسنه لقمه ربودن و با پلنگ خشم آلود همکا سه بودن آسانتر از احتیاج ، همچوؤ خودی بردنست - و مرگ بهمه حالت بهتر ازین حال تواند بود -