Pramāṇa · Search · About · API

The History of Shāh Shujāʿ 3.2

Tārīkh-i Shāh Shujāʿī 3.2

Language
Persian

3.2

هرچند لشکریان جلادت اثر بیشتر سعی نمودند کمتر پی به مقصود برده، بعد از سه چهار روز آن صحاری و فیافی را به گام تجسس پیموده معاودت نمودند. شاهزاده عالی گهر بازماندگان آن سراسیمه تیه خوف و خطر را که از زنان و پسران و پسرزادگان جمعی کثیر بودند به گوناگون عواطف اختصاص داده بر جراحات خونچکان شان مرهم لطف و شفقت نهاده، اندوخته های چل سالهآ ندر محمد خان که از نقد و جنس عالمی بود به خزاین پادشاهی منتقل گردید و ممالک بلخ و بدخشان داروغه نشین پادشاه جهان گشت و رعایا و سکنهآ آنجا چون ندر محمد خان در میان نبود ادای بالواجبی بی شایبهآ ملال به گماشتگان پادشاه جهان می نمودند. مدت دو سال حال بر این منوال ماند تا آنکه شاهزادهآ مراد بخش از اقامت در آن ملک ملول خاطر گشته شاهراه هندوستان بی حکم والا پیش گرفت. خاطر عاطر پادشاه جهان از استماع این خلاف حکمی که منافی مصالح ملکداری بود از جانب فرزند دلبند قدری غبارآلود گردیده روزی چند منع کورنش فرموده از حضور پرسرور محروم داشتند. بعد از مدتی آن غبار فر ونشست. بعد از معاودت سلطان مراد بخش چون آن ولایت از وجود حاکم صاحب جود خالی بود عبد العزیز خان پور ندر محمد خان فرصت را از دست نداده به اجتماع لشکر و انتظام حال بی پا و سر قیام نموده حشری انبوه از ترک و تاجیک و دور و نزدیک فراهم آورده به داعیهٔ‌ ملک گیری از بخارا به صوب بلخ درامد .