The Book of Akbar 1.419

1.419

# چندین زمان بگردد چندین قران بر آید کاین اختر سعادت از آسمان برآید رسمیست قدیم و عادتیست معهود که مبشران دار الملک قدم و منهیان فتح الباب کرم در هر زمانی پیش از ظهور چنین برگزیدهآ که پس از هزاران سال یکی بوجود آید دولتمندان بختبیداررا بنوید قدوم هدایتاقدام او مسرور سازند چه هر امری در تتق وقتی مرصود و عقدهآ زمانی مخصوص محتجب و مکنونست. لاجرم پیش از تحقق این امر دریچهآ از عالم غیب مقابل مشاعر افهام میگشایند و مواجه روزنههای شبکهآ ادراکات میدارند. گاه در عالم شهود مینمایند و گاه در عالم مثال، که تمثالیست از عالم ناسوت، جلوه میدهند تا بر شاهراه شوق امیدوار بوده شوق افزایست و شوق دولت آرای، و هر آنچه بعد از کشش و خواهش طالب وجود گیرد و بعد از انتظار و طلب حصول پذیرد، آن را لذتهاست که در غیر اینمعنی صورت نبندد. و مصداق این معنی آنکه حضرت جهانبانی جنتآشیانی از ظهور آنحضرت آگاه شده همواره برخاک خاکساری تارک انکساری غبارآلود میداشتند و فرق نیاز بر آستان کعبهآ حاجات نهاده و روی امید بسمت قبلهآ مناجات آورده بنعت تضرع و خشوع استدعای این دولت تازه که فی الحقیقت طالع همایون و عمر روزافزون عبارت ازینست میفرمودند (مثنوی)