Memoir of Humāyūn and Akbar (Bāyazīd Bayāt) 3.184

3.184

دستور که مقدور باشد ملازمان رکاب ظفر انتساب آن بارگاه فلک اشتیاه را مسرور دارند - و آنچه نهایت غمخوارگی و یاری باشد بایشان بظهور آورند - و خاطر آن (1) جمیع را که از گردش روزگار ناهموار بقدر غاری دارد بدلداری و غمخواری که درین نوع اوقات لایق و خوشما است مسرور و یرحضور گردانند - و آن دستور همه وقت منظور باشد تا نواب همایون بما رسند - بعد ازان آنچه لایق باشد از جانب ما معمول خواهد گشت - بعد از طعام متفرقات حلوا و بالوده که از شکر سفید لطیف و بنانهای بصفای سفید طبخ بموده باشند و مرباهای لطیف داشته رشتهآ (2) خطائی خاصه که بگلاب و مشک و عنبر اشهب خوشبوی و لذید شده باشند .مجلس برند - و حاکم ولایت بعد از مهمانی و خدمات مذکوره خاطر از ولات و قلعهآ آنجا جمع بموده تا دارالسلطنهآ هرات هرکه رفیق خدمت و ملازمت بود دقیقهآ از دقایق خدمت و ملازمت نامرعی نگذارند - و چون بدوازده فرسخیآ دارالسلطنهٔ‌ مذکور رسند