Akhbar al-akhyar 149

149

فذکرک سیدی آکلی و شربی و وجهک ان رایت شفاء دائی5 بدان که اسم هو یک حرف است و حرف واو از اشباع ضمه1 متولد شده است. پس این اسم مقدس دلیل است بر وحدت مسمی و هیچ اسمی بر این مشابهت نیست، لعمری، اسم اعظم پادشاه، یگانه یگانه باید تا موجب معانی بی کرانه شود. چون دایرهها با حرف مستقیم اتصالی یافت، مضاف به ندای محبوب باشد، یا وها نداء المحبوب لمحبه «یا آیها الذین أمنوا» (بقره، 104/2 و بسیاری آیات دیگر)2 و چون دایرهها به حرف علت که در نظر معوج مینماید، متصل شد مضاف به ندای محب گشت هو و هو نداء المحب لمحبوبه. پس ندای حضرت اعلای او مر عاشقان کارافتاده را باید و شتابندهها آمد و ندای عاشقان دل3 به یاد داده، مر حضرت عزت او را تابو که عزت وصل او دریابند، هو آمد و عالم عشق و شوق چون از طرفین بود، های هو در خورست و عظیم معتبر است: