Akhbar al-akhyar 238

238

مرید و خلیفهآ شیخ صدرالدین عارف2 است. بزرگ بود و عالی مرتبه، با شیخ نصیرالدین معاصر و همسایه بود. آنچه از جانب سلطان محمد بن تغلق شاه به مشایخ از ایذا و تکلیف میرسید، شیخ نصیرالدین آن همه را به وصیت مشایخ خود، تحمل میکرد و بر میداشت. به خلاف شیخ صلاحالدین که با سلطان مذکور سخت پیش میآمد. وی از ملتان به دهلی آمد و همین جا متوطن گشت3 و4 وفات یافت. مقبرهآ او نزدیک مقبرهآ شیخ نصیرالدین محمود است و عرس او بیست و دوم شهر صفر5 است. مناجاتی هست در مردم که آن را مناجات شیخ صلاحالدین گویند. در آنجا مینویسد: الهی به حرمت آن وقت و ساعت که صلاح درویش را فیل سفید خواندی، الهی به حرمت آن وقت و ساعت که صلاح درویش را در زیر درخت بر6 در مقام امروهه7 الله تعالی یقرئک السلام8 گفتی و امثال این کلمات دیگر نیز هست.