Akhbar al-akhyar 345

345

ابن سید7 مبارک بن سید8 محمد الکرمانی1 که 10 دوم جامع کتاب سیرالاولیا11 است و1 آن کتابی است جامع احوال مشایخ چشتیه. او2 در زمان صغر به شرف بیعت شیخ نظامالدین مشرف شده و بعضی مجلسها را دیده و بعد از او در3 خدمت خلفای او بوده. از شیخ نصیرالدین محمود تربیت یافته و بارها در خواب به جمال شیخ مشرف شده و تجدید بیعت کرده. پدر و اعمام و اجداد او از نزدیکان حضرت4 شیخ بودهاند5 و اکثر از آنچه6 در آن کتاب نقل کرده به واسطهآ آبای کرام خود کرده، رحمة الله علیه. ازاعاظم خلفای شیخ نظامالدین اولیاست. میان یاران اعلای شیخ معظم و مکرم و صاحب صدر بود.7 از مشاهیر علمای شهر بود. بیشتر مردم به8 شهر در تلمذ به وی انتساب میکردند و به آن نسبت مفتخر و مبتهج میبودند. گویند که او را شرح مشارق است. دروی نقل کرده که9 ما تثارب نبی قط 10 وی از اوده به دهلی برای تحصیل علم قدوم را آورده بود11 و در آن اثنا آوازهآ کرامات شیخ نظامالدین اولیا شنیده. روزی وی با مولانا صدرالدین ناوی12 به خدمت شیخ آمد و13 شیخ پرسید: در شهر میباشید و چیزی تعلم میکنید؟ گفتند آری. به خدمت مولانا ظهیرالدین بهکری اصول و بزدوی میخوانیم. شیخ ایشان را از بعضی مواضع که به اشکال مشهور بود، پرسید؛ گفتند که14 سبق ما تا همین جا رسیده است. این حرف برمانیز15 مشکل مانده است. شیخ آن را حل کرد. ایشان را اعتقاد در حق او راسخ شد.1 بعد از مدتی مولانا شمسالدین یحیی مرید او2 شد و به مرتبهآ کمال رسید. وی از تکلفات و مراعات رسم و عادت مبرا بود و3 از تعلق تزویج معرا. بعد4 از خلافت کمترکسی را مرید گرفت و از این کار احتراز کردی. گفتی اگر خط شیخ نظامالدین در این5 کاغذ نبودی، من هرگز این را بر خود نگاه نداشتمی. گویند که شیخ نصیرالدین محمود6 در مدح او گفته است، شعر: