Akhbar al-akhyar 403

403

برادر اعز امام مظفر! سلام و دعای کاتب حروف مطالعه1 کند. باید که در کار خود مردانه باشد. از شداید امور و از کثرت ابتلا و از امتحانات گوناگون که در راه سالک است، نباید که در کار قصور2 و فتور راه یابد. ای برادر! «عظمة الانبیا» آورده است که کار خداوند -جل و علا - بر یک نمط نیست. نتوان دانست که اقبال و فتوح حق - سبحانه و تعالی 3 بنده را از کدام راه پدید آید. از راه نعمت یا از راه محنت، از راه عطا یا از راه بلا؟ موسی پیغامبر4 را - صلوات الله و سلامه علیه - بعد از آن در تنور آتش افگندند. پس در تابوت افگندند. پس در دریا انداختند.5 پس در دست دشمن افکندند. پس در دست او موت قبطی دادند. پس از خون، گشتند6. در غربت افگندند. پس ده سال در شبانی افگندند. شب تاریک شد7 و ابر تیره برآمد و برق8 جستن گرفت و گرگان در9 رسیدند و گوسپندان رمیدند و راه را گم کرد. زن را درد زادن10 گرفت. سرما سخت فرو گرفت و آتش نه، هرچند چقمق زد، هیچ آتش بر نیامد. چون به همه وجوه درمانده11 و عاجزگشت، ناگاه فتح غیب پدید آمد تاگفت: «إنی آنست12 نارا.» (طه، 20/20)13 چون به طلب آتش آنجا رسید، گلی14 دیگر شگفت که «انی انا ربک فاخلع نعلیک انک بالواد المقدس طوی و انا اخترتک فاستمع (لما یوحی.» (طه، 12/25 -13)15، «اسرار الربوبیة غیرمعلومة لو جرت16 الاحوال کلها