Akhbar al-akhyar 5

5

لایق آن درگه والاکند دید که هرگز نتواند که آن لای تا ابدالدهر ز شرمندگی سر نتوانست که بالاکند یکی از نعمتهای نامتناهی3 الهی که هر لمحه بی تقصیر و کوتاهی فایض است، نفس4 است که در آمد و شد آن چندین هزار نعمت موجود است. حصر و احصای آن از شمار عقل مقصور،1 یک نفس که به اندرون درآید، بنگر که از آن چه کارها برآید. چون این آب حیات خواهد که در آنهار و جداول عروق درآمده اشجار اعضا و اوراق اطراف را طراوت افزاید، اول در مضیق حلق آنچه از خس و خاشاک و بخارات غلیظه و اجزای غریبه بود، تلطیف نموده و خلاصهآ آن اول به ثمر شش رسد و از وی به گلزار دل تا جمیع عروق و اعماق و مسامات بدن آید، تعدیل و ترویح حرارت غریزی نماید. گویا از سر نو لباس زندگی پوشانیدند و هر دم شربت حیاتی نوشانیدند و چون باز برگردد، به طریق رجع القهقری ازهمان مجاری و منازل که درآمده بود، برآمده، در هر مکانی آنچه از فضلات و کثافات مانده، برآورده، تفریح و تنشیط طبیعت آرد و کلفت حبس و ضیق بردارد. نفسی به خود فرو رود؛ از محاسب اندیشه بشنوکه ازصبح تا شام چه مقدارانفاس واصل است و در ضمن آن چه نعمتها حاصل؛ پس شکرانهآ کدام یکی از اینها دانی کرد و حق آن به جا توانی آورد؟ فسبحان من جلت قدرته و دقت حکمته.2