Bhagavadgita 2.389

2.389

he kurunandana vyavasāyātmikā buddhiḥ vyavasāyo niścayaḥ | niścayarūpā
buddhirhi vyavasthitā ekaiva iha loke virājate | nahi nirṇayedvaividhyaṃ bhavitu##-
vyavasthito mārgaḥ niścayātmakaḥ eka eva | yā punastadvyātiriktā avyava##-
bahuvidha-prabhedaviśiṣṭāḥ anantāśca vartante | tāsāmanantaprakāratvāt
tādṛśa-prabhedeṣu anta eva nāsti | yeṣāṃ tu paramārthatattvajñānaṃ nāsti
nādhigata buddhayo avyavasthitā anantāśca bhavanti | ekasya paśuputrādiḥ
paramaḥ puruṣārthaḥ | saḥ tadarthameva jīvati | anyasya tu artha eva paramaḥ
puruṣārthaḥ | aparasya tu lokavikhyātireva paramapuruṣārthaḥ | ataḥ avivekināṃ
mūḍhānāṃ buddhayo bahuśākhāḥ bahuvidhā ityucyante | ye tu vyavasāyinaḥ
niścitajñāna-vantaḥ manuṣyajanmaparamoddeśādikaṃ samyak jānanti
teṣāmuddeśasyaikatvāt tadīyā buddhirekaivetyuktam | evaṃ vyavasthitacittānāṃ
vyavahāraṃ praśaṃsantaḥ śaraṇāḥ avyavasthitānāṃ durabhimānapūrvakaṃ
karma satyadūramiti nirdiśanti | tatsarvadā sarvaiḥ smaraṇīyam | kṛtvā kṛtvā
vyāhatā daurmanasyāt datvā datvā vyāhatāḥ satyahānāt | kuryurdadyuryaddhi
satyasya yogātsaṃsṛjyeyussaṅgameśa tvayaiva | iti | evaṃ vyavasthittāḥ
nirmalena manasā lokeśvaraprītyarthaṃ lokakalyāṇadṛṣṭyā sarvadā
karmavyāputā api tena karmaṇā na badhyanta iti bhāvaḥ || 41 ||