Bhagavadgita 3.55

3.55

prajahātīti | he pārtha ! paramasukhasvarūpe paramātmanyevātmanā pratyagrūpeṇa svenaiva bāhyalābhanirapekṣatayā tuṣṭaḥ pratyagānandābhinnaparamānandarasalābhataḥ sarvatrālaṃpratyayavānātmārāmo muniḥ yadā yasminkāle svāntarbāhyavibhāgahetuvṛttidvayapariṇate manasi gatānmanogatān sarvān kāmānantarbahirvilasitanānāvidhābhilāṣānprakarṣeṇa jahāti parityajati, tadā tattyāgakāle yathoktalakṣaṇe brahmaṇi sthitā prajñā akhaṇḍākārā vṛttiryasya saṃnyāsinaḥ so 'yaṃ sthitaprajña ityucyate | 'te devāḥ putraiṣaṇāyāśca vittaiṣaṇāyāśca lokaiṣaṇāyāśca sasādhanābhyo vyutthāya nirāgārā niṣparigrahā aśikhā ayajñopavītā andhā badhirā mugdhāḥ klībā mūkā unmattā iva parivartamānāḥ śāntā dāntā uparatāstitikṣavaḥ samāhitā ātmarataya ātmakrīḍā ātmamithunā ātmānandāḥ praṇavameva paraṃ brahmātmaprakāśaṃ śūnyaṃ jānantastatraiva parisamāptāḥ¹' ityādiśruteḥ |
evaṃbhāvāpannasya sthitaprajñasyāpi kadācitsamādhito vyutthānasamaye sukhaduḥkharāgadveṣabhayakrodhādivṛttisaṃbhavāttena tadānīmasthitaprajñatvāt sthitaprajñatā kathamiti tatrāha—